Paszporty POLITYKI

Jolanta Janiczak i Wiktor Rubin

Teatr 2013. Nominowani Jolanta Janiczak i Wiktor Rubin

Jolanta Janiczak i Wiktor Rubin Jolanta Janiczak i Wiktor Rubin Leszek Zych / Polityka
Dramatopisarka i reżyser, para na scenie i w życiu. Razem pracują od 2007 roku. Twórców interesują biografie, zwłaszcza kobiet, które swoimi zachowaniami przekraczały ustalony porządek i konwencje.

Dramatopisarka i reżyser (Rubin to pseudonim artystyczny Pawła Wojtczuka), para na scenie i w życiu. Janiczak, urodzona w 1982 r. w Nowym Targu, jest absolwentką psychologii krakowskiego UJ. Rubin urodził się w 1978 r. w Siedlcach, jest absolwentem socjologii UJ i reżyserii krakowskiej PWST, studiował również filozofię. Razem pracują od 2007 r. Janiczak zajmowała się adaptacją tekstu i/lub opracowaniem dramaturgicznym spektakli reżyserowanych przez Rubina, m.in.: „Drugiego zabicia psa” Marka Hłaski w Teatrze Polskim w Bydgoszczy, „Cząstek elementarnych” Michela Houellebecqua we wrocławskim Polskim, „Orgii” Piera Paolo Pasoliniego w gdańskim Teatrze Wybrzeże. Rubin reżyserował dramaty autorstwa Janiczak: „Joannę szaloną; Królową” i „Carycę Katarzynę” w Teatrze im. Żeromskiego w Kielcach, „Ofelię” w Teatrze im. Horzycy w Toruniu, „Tak powiedział Michael J.” w gdańskim Wybrzeżu oraz „Karła, Downa i inne żywioły” w Teatrze Nowym w Łodzi. Twórców interesują biografie, szczególnie biografie kobiet, które swoimi zachowaniami przekraczały ustalony porządek i konwencje. Tworzą z nich estetyczne i myślowe kolaże, w których to, co prawdziwe, miesza się z tym, co domyślone, mnożą się perspektywy czasowe i postaci.

Janiczak swój pisarski styl charakteryzuje tak: „Mówię swoim językiem. Szczerym, dosadnym, fizycznym, żywym. Czasem wymiotującym”. Język jest dla niej „narzędziem rozmontowywania historii, rzeczywistości, różnych sposobów myślenia”. W nominacjach krytyków Janiczak została dostrzeżona przez Grzegorza Niziołka jako „autorka scenicznych fantazji na temat sławnych kobiet w historii, karkołomnych retoryczno-dramatycznych konstrukcji, w których mieszają się czasy, języki, doświadczenia” .

 ***

Oni nominowali:

Anna R. Burzyńska (UJ, „Didaskalia”), Łukasz Drewniak („Dziennik Polski”, teatralny.pl), Jacek Kopciński („Teatr”), Marcin Kościelniak („Didaskalia”, „Tygodnik Powszechny), Wojciech Majcherek (TVP Kultura), Witold Mrozek („Gazeta Wyborcza”, „Krytyka Polityczna”), Grzegorz Niziołek (UJ, „Didaskalia”), Jacek Sieradzki („Dialog”), Mike Urbaniak (Polskie Radio RDC, panodkultury.wordpress.com), Jacek Wakar (Polskie Radio, Dwójka).

 ***

Ponadto zgłoszeni zostali:

Dorota Androsz (aktorka), Jan Duszyński (kompozytor), Marta Górnicka (reżyserka, twórczyni Chóru Kobiet), Julia Holewińska/Kuba Kowalski (duet dramaturgiczno-reżyserski), Mirek Kaczmarek (scenograf), Komuna Warszawa, Wojciech Kościelniak (reżyser musicalowy), Marcin Liber (reżyser), Sebastian Majewski (wicedyrektor Starego Teatru w Krakowie, dramaturg), Ewelina Marciniak (reżyserka), Artur Pałyga (dramatopisarz), Paweł Passini (reżyser), Pożar w Burdelu (grupa teatralno-kabaretowa), Piotr Ratajczak (reżyser, dyrektor artystyczny Teatru im. Szaniawskiego w Wałbrzychu), Karolina Rozwód (dyrektorka Teatru Starego w Lublinie), Radosław Rychcik (reżyser), Adam Sajnuk (reżyser), Jacqueline Sobiszewski (reżyserka światła), Weronika Szczawińska (reżyserka), Justyna Wasilewska (aktorka), Wojtek Ziemilski (reżyser).

Polityka 49.2013 (2936) z dnia 03.12.2013; Paszporty 2013: Teatr; s. 95
Oryginalny tytuł tekstu: "Jolanta Janiczak i Wiktor Rubin"
Więcej na ten temat
Reklama

Czytaj także

Niezbędnik

Lefebryści. Schizmatycy w łonie Kościoła katolickiego

Papież Franciszek i jego poprzednik Benedykt XVI wykonali pewne gesty wobec tradycjonalistycznego Bractwa św. Piusa X. Czy może dojść do pojednania? I jakie pole manewru mają obie ze stron, skoro każda z nich uważa, że to ta druga powinna się nawrócić?

Roman Graczyk
05.11.2019
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną