Wystawy

Suchy przestwór oceanu

Recenzja wystawy: „Ukraina. Wzajemne spojrzenia”

Magdalena Burdzyńska, „Wielcy sarmaci tego kraju/Wielkie sarmatki tego kraju”, 2018 r. Magdalena Burdzyńska, „Wielcy sarmaci tego kraju/Wielkie sarmatki tego kraju”, 2018 r. MCK Kraków, Muzeum Teatru, Muzyki i Kina w Kijowie
Przed pięciu laty głośno było o berlińskiej wystawie „Obok” przyglądającej się, poprzez sztukę, złożonym i blisko tysiącletnim relacjom polsko-niemieckim.
Anatol Petrycki, szkic kostiumu Tarasa Bulby, 1920–21.MCK Kraków, Muzeum Teatru, Muzyki i Kina w Kijowie Anatol Petrycki, szkic kostiumu Tarasa Bulby, 1920–21.

Przed pięciu laty głośno było o berlińskiej wystawie „Obok” przyglądającej się, poprzez sztukę, złożonym i blisko tysiącletnim relacjom polsko-niemieckim. Tym razem bohaterem jest nasz inny sąsiad – Ukraina, perspektywa czasowa – krótsza, ale wzajemna historia równie skomplikowana i pełna gwałtownych zwrotów. Tytuł nieco myli, bo w ekspozycji mamy przede wszystkim spojrzenie Ukraińców na samych siebie i na ich narodowe mity, punkty odniesienia, nieprzepracowane do końca traumy. Część z nich dobrze znamy: motyw stepu, figurę Kozaka (tu zderzoną z naszym Sarmatą) czy postać Mazepy. Obecność innych być może przeczuwaliśmy, ale dopiero wystawa w pełni je ujawnia – jak motyw sztuki ludowej czy chaty. Zaś kolejne (ukraiński barok) mogą stać się dla polskich odbiorców odkryciem.

Ukraina. Wzajemne spojrzenia, Międzynarodowe Centrum Kultury, Kraków, do 16 stycznia 2022

Polityka 39.2021 (3331) z dnia 21.09.2021; Afisz. Premiery; s. 81
Oryginalny tytuł tekstu: "Suchy przestwór oceanu"
Reklama

Czytaj także

Kraj

Tata Maty

W przewrotnym sensie jest beneficjentem rządów PiS, gdyż będąc ich konsekwentnym krytykiem, stał się znaczącą osobistością życia publicznego. Niektórzy określają go mianem „opozycyjnego celebryty”, na co Marcin Matczak nieco się zżyma. Ale w sumie nieźle oddaje ono jego status.

Rafał Kalukin
18.10.2021