Przejdź do treści
Reklama
Reklama
Społeczeństwo

Koła Gospodyń Walczących

Koła Gospodyń Walczących. Jak kobiety na wsi radzą sobie z przemocą? „Jeśli nie ma siniaków, to są wątpliwości”

Preferuj w Google
Dodaj nas do ulubionych źródeł w Google, aby częściej widzieć „Politykę” w wynikach wyszukiwania.
x
„To wspaniale, że kobiety na wsi chcą poznawać techniki samoobrony, bo przemoc wobec nich ma, niestety, dużą skalę”. „To wspaniale, że kobiety na wsi chcą poznawać techniki samoobrony, bo przemoc wobec nich ma, niestety, dużą skalę”. Łukasz Cynalewski / Agencja Wyborcza.pl
Rozmowa z dr hab. Iloną Matysiak, współautorką raportu o przemocy domowej na polskiej wsi, o tym, jak dzisiaj kobiety sobie z nią radzą.
Dr hab. Ilona MatysiakAnna Amarowicz/Polityka Dr hab. Ilona Matysiak

JOANNA PODGÓRSKA: – Kursy krav magi dla kobiet na wsi – brzmi jak rewolucja.
ILONA MATYSIAK: – Można powiedzieć, że rewolucja pilotażowa. W 2018 r., gdy rząd PiS zaczął obcinać dotacje na organizacje wspierające kobiety, powstał Fundusz Feministyczny, by wypełnić tę lukę. Z tego, co wiem, jego członkinie nie spodziewały się, że tak duży oddźwięk będzie to miało na wsi. Płynęły wnioski o granty na różne inicjatywy, w tym organizowanie klubów kobiecych, bezpiecznych przestrzeni, gdzie można się spotkać i porozmawiać. Wiele z nich wysyłały koła gospodyń wiejskich. Fundusz oferował też specjalne granty na warsztaty WenDo, czyli treningi asertywności i samoobrony. Ale dla niektórych środowisk WenDo brzmiało trochę dziwnie i obco, dlatego wolały zorganizować kursy krav magi, czyli izraelskiej sztuki walki i samoobrony.

Koła gospodyń wiejskich zgłaszały zapotrzebowanie na sztuki walki?
Tak. To wspaniale, że kobiety na wsi chcą poznawać techniki samoobrony, bo przemoc wobec nich ma, niestety, dużą skalę.

Tak wynika z waszego raportu; pierwszego, który tak szczegółowo zbadał to zjawisko. Zastanawia mnie jego tytuł: „Ale co takiego się wydarzyło?”. Skąd on się wziął?
Nie ja go zaproponowałam, ale Justyna Frydrych z Funduszu Feministycznego, który zresztą był inicjatorem tego badania. To cytat z jednego z wywiadów i świetnie definiuje, o czym ten raport jest. Z jednej strony to przykład reakcji otoczenia, z jakimi spotykają się ofiary przemocy na wsi. A z drugiej – rozpoznania samych kobiet, czy to już przemoc, czy jeszcze nie.

Na wsi mówienie o przemocy wymaga więcej odwagi?
Myślę, że tak; z kilku powodów. Po pierwsze, to kwestia małego środowiska, gdzie wszyscy się znają i dużo o sobie wiedzą.

Polityka 46.2026 (3590) z dnia 09.11.2026; Społeczeństwo; s. 32
Oryginalny tytuł tekstu: "Koła Gospodyń Walczących"
Reklama