Archiwum Polityki

O mój Rozmarynie

Pięćdziesiąt lat temu, 22 lipca 1952 r., Sejm uchwalił konstytucję PRL. Jak podają ówczesne źródła, przygotowania miały charakter niebywale demokratyczny: odbyło się 200 tys. narad, w których uczestniczyło 11 mln obywateli dyskutujących nad projektem zespołu profesora Stefana Rozmaryna.

Sejm wyłoniony 19 stycznia 1947 r. w sfałszowanych wyborach nazwano Ustawodawczym, bo głównym jego zadaniem miało być uchwalenie ustawy zasadniczej, czyli konstytucji. Już w miesiąc po wyborach, 19 lutego, Sejm przyjął ustawę konstytucyjną o ustroju i zakresie działania najwyższych organów Rzeczypospolitej Polskiej, którą potocznie nazywano Małą Konstytucją.

Przemawiając z tej okazji w imieniu klubu PPR poseł Zenon Kliszko stwierdził, co zanotowano w stenogramie sejmowym, że projekt Małej Konstytucji jest „próbą stopienia w jedną logiczną i zwartą całość dwóch elementów: demokratycznych tradycji konstytucyjnych oraz nowych elementów ustrojowych wyrastających z głębokich przeobrażeń społecznych i gospodarczych”.

Polityka 29.2002 (2359) z dnia 20.07.2002; Historia; s. 65