Tadeusz Konwicki
-
Książki
Legenda Kapustin Jaru
Katastroficzna wizja świata.
11.11.2007 -
Archiwum Polityki
Męskie klimaty
Jest ruchliwy. Po gazetę idzie do kiosku położonego najdalej od swojego domu. Drobny, w zielonej kurtce wojskowej, przyczajony w sobie chodzi bardzo szybko. Spaceruje codziennie tyłem Nowego Światu, mija ogrody, sprawdza, jak rosną drzewa, które sadził pół wieku temu, spotyka się z przyjaciółmi i wraca do swojej niży, czyli na tapczan w mieszkaniu, z którego okien widać Pałac Kultury. Od lat nie pisze. Tadeusz Konwicki kończy 80 lat, ale nie chce hucznych obchodów rocznicy.
24.06.2006 -
Klasyki Polityki
Po co ludzie mają czytać, skoro obecnie wszyscy świetnie piszą
Skoro jest 39 mln Polaków i każdy ma na swoim koncie książkę, nawet analfabeci, to ja i pan Łapicki, który ma niewątpliwie talent literacki, postanowiliśmy nie pisać – mówił Tadeusz Konwicki.
23.04.2005 -
Archiwum Polityki
Sennik peerelowski
Jak wygląda dzisiaj PRL ze starej książki Tadeusza Konwickiego, wyczarowany na scenie warszawskiego Teatru Współczesnego? Nie budzi przerażenia, ale też nie wywołuje sentymentów.
11.05.2002 -
Archiwum Polityki
Napiszę, jak się napatrzę
Od „Pamfletu na siebie”, ostatniej opublikowanej książki Tadeusza Konwickiego, upłynęło 6 lat. Konwicki, wybitny prozaik i publicysta, a także reżyser filmowy, obchodzący w tym roku 75-lecie urodzin, zerwał w latach 90. z zawodem filmowca. Twierdził niedawno, że skończy również z pisaniem. Na początku września ukaże się „Pamiętam, że było gorąco” – wywiad rzeka Katarzyny Bielas i Jacka Szczerby z artystą, który zdradza w nim tajemnice swojej twórczości.
8.09.2001