Ucieczka do tyłu
Kaczyński ucieka do tyłu, musi gonić skrajną prawicę. Rewolucja znów pożarła własne dzieci
Zapowiedź Jarosława Kaczyńskiego, że wybrał już kandydata PiS na premiera (ostatecznego?), dobitnie świadczy o kryzysie, jaki ogarnął jego partię, inaczej by tak wcześnie tego nie anonsował. Przedstawiony pretendent może pomóc, ale też zaszkodzić, bo co zrobi Mateusz Morawiecki, kiedy namaszczony zostanie np. Przemysław Czarnek albo Tobiasz Bocheński? (Sylwetka tego drugiego na w tekście Anny Dąbrowskiej). Ma być też niebawem pokazany, także w przyspieszonym tempie, nowy program PiS, wszystko po to, aby odwrócić fatalną tendencję. Bo partia prezesa zanotowała właśnie kolejny rekord in minus, zbliżając się do 20 proc. sondażowego poparcia (w innych badaniach ma nieco więcej).
Prawica się nie wstydzi
Hegemoniczne dotąd ugrupowanie praktycznie zrównało się z łącznym wynikiem obu Konfederacji – Mentzena z Bosakiem i Brauna. Jeszcze raz prawdziwa okazała się zasada, że rewolucja pożera własne dzieci. PiS przez lata podgrzewał społeczne antynastroje, budował oblężoną przez „unijczyków” twierdzę, walczył z „rosyjsko-niemieckim kondominium”, atakował obcych, którzy przynoszą „pasożyty i pierwotniaki”, opowiadał się za „świętością życia i rodziny”, doprowadzając przy okazji do ludzkich dramatów.
Wszystko na nic, bo nagle partia prezesa stała się za mało antyeuropejska i antyniemiecka, za łagodna wobec Ukrainy, nie dość surowa wobec imigrantów, niewyraźna w sprawach klimatycznych, za mało walcząca z aborcją itd. To Kaczyński i jego ludzie udeptali drogę Braunowi i innym konfederatom, a teraz mają pretensje, że ci okazali się pojętnymi uczniami, przerośli mistrza i jeszcze dodali gazu.
Kaczyński musi ich zatem gonić i z tego wynika choćby stanowisko PiS w sprawie programu SAFE („