Pakt z Braunem. To cena, którą Nawrocki i PiS chcą zapłacić za Senat. Może się okazać bardzo wysoka

Karol Nawrocki angażuje się w budowę paktu senackiego prawicy. Oznacza to legitymizację Korony Grzegorza Brauna, bez której paktu nie będzie. Z sojuszu wyłamał się Rozwój Plus Mateusza Morawieckiego.

Anita Walczewska/East News Tegoroczne obchody rocznicy zbrodni w Jedwabnem. Alternatywne obchody zorganizował Ruch Obrony Polaków oraz Korony Polska Grzegorza Brauna, który kwestionuje udział Polaków w mordzie.

Idea paktu senackiego prawicy kiełkuje od miesięcy. W październikowym wywiadzie dla „Rzeczpospolitej” karty wyłożył Karol Nawrocki, który ogłosił, że chce być patronem takiego sojuszu – wówczas jeszcze wszystkich ugrupowań prawicowych, od największego PiS, poprzez Konfederację i Koronę, aż po najsłabszy w sondażach Rozwój Plus Mateusza Morawieckiego. Pod koniec zeszłego miesiąca były premier wycofał się jednak z rozmów (chwilowo?), bo uznał, że nie da się mimo wszystko przedstawiać jako „zapora przed Grzegorzem Braunem” i równolegle z tym samym Braunem negocjować porozumienia senackiego.

Rozterki tożsamościowe Rozwoju Plus nie storpedują jednak zapewne rozmów o pakcie. Prezydent pokłada w nim wielkie nadzieje. Jest to dla niego na tyle ważne, że zwinął kordon sanitarny wokół lidera Korony Brauna i uznał jego partię za niezbędny składnik sojuszu. Protestów ze strony PiS nie było słychać.

Oswajanie Korony

„Konfederacja Korony Polskiej Grzegorza Brauna ma swoją reprezentację w parlamencie. Jest siłą polityczną, która według sondaży ma poparcie części Polaków, więc należy ją traktować jako obecną w polskiej polityce” – mówił w „Rzeczpospolitej”. Potem konsultował z Braunem i posłem Włodzimierzem Skalikiem kwestię kryzysu w Trybunale Konstytucyjnym, a Skalik reprezentował Koronę na listopadowym posiedzeniu Rady Bezpieczeństwa Narodowego.

Ugłaskanie Korony jest dla ośrodka prezydenckiego na tyle ważne, że nikt z Pałacu nawet się nie zająknął, gdy internetowy PRZEkanał opublikował niedawno nagrania, w których Braun – urażony, że prezydent pominął jego kandydatów do powoływanych hurtowo przez Nawrockiego rad – nazwał prezydenckich ministrów „ostatnimi szmaciarzami”, a wymianę wiadomości z Kancelarią Prezydenta porównał do korespondencji z Judenratem.