Przejdź do treści
Reklama
Reklama
Kultura

Naprzód, ale wstecz

Trzecia młodość beatlesa. Paul McCartney znów wraca do przeszłości. Publiczność tego potrzebuje

Paul McCartney Paul McCartney Jim Dyson / Getty Images
Królem kolejnego sezonu powrotów gwiazd z lat 60. jest Paul McCartney. Niby wiecznie młody, żyje od zawsze w przeszłości i współtworzył otaczający nas przemysł nostalgii.
Najciekawsze w tej płycie jest to, w jak bezceremonialny sposób wraca do przeszłości.East News Najciekawsze w tej płycie jest to, w jak bezceremonialny sposób wraca do przeszłości.

Dinozaury rocka nie tylko ciągle grają i mają się dobrze, ale jeszcze wzajemnie się wspierają, niczym w angielskim klubie towarzyskim. I tak sir Paul McCartney wystąpił przed trzema laty jako basista na płycie „Hackney Diamonds” The Rolling Stones, a na ich nowym albumie „Foreign Tongues”, zapowiadanym na początek lipca, znów dostał podobne zadanie.

Z kolei 29 maja ukazała się kolejna płyta samego McCartneya „The Boys of Dungeon Lane”. I łączy te tytuły ktoś jeszcze poza osobą basisty, wokalisty i współtwórcy The Beatles: 35-letni amerykański producent Andrew Watt. To on ośmielił się poprosić sir Paula o gościnny występ u dawnej konkurencji (wahanie trwało ponoć tylko 10 sekund). Wcześniej to jego polecił Stonesom McCartney, który w końcu, po kilku latach, sam zdecydował się na współpracę z Wattem.

„Znają się na strukturze piosenki, miksie, dźwięku perkusji, nagrywają od wieków. Żaden z nich tak naprawdę nie potrzebuje producenta” – mówi z podziwem i zdziwieniem Andrew Watt pismu „Guitar World”. „A jednak mnie zatrudniają”.

Czytaj też: Stonesi i Beatlesi: sławni będą sławniejsi. Dlaczego znowu jest o nich głośno?

W rękach natręta

Pytanie brzmi: co takiego jest w tym młodym producencie? Zaletą Watta jest z pewnością to, że potrafi grać na różnych instrumentach, ale z tym radzi sobie sam McCartney. Dodatkowym atutem – fakt, że pracował z bardzo popularnymi i bardzo różnymi artystami, jak Lady Gaga, Justin Bieber, Iggy Pop czy Ozzy Osbourne. Niewątpliwie jeszcze cenniejszą cechą młodego Amerykanina jest determinacja.

Polityka 23.2026 (3567) z dnia 01.06.2026; Kultura; s. 102
Oryginalny tytuł tekstu: "Naprzód, ale wstecz"
Reklama