Książki

Zobaczyć nieostrość

Recenzja książki: Maria Poprzęcka, "Inne obrazy"

Zbiór erudycyjnych esejów o sztuce

"Oku narzucono spojrzenie (…)” – pisze Maria Poprzęcka w książce „Inne obrazy”, zbiorze erudycyjnych esejów o sztuce. Autorkę interesuje to, co „nieostre, niejasne, niepewne”: obraz za szybą, za mgłą, obraz powstający w oku załzawionym lub chorym, wreszcie obraz zatrzymany na chwilę pod powiekami, przechowywany w pamięci, zrodzony w wyobraźni. Dlaczego którykolwiek z nich miałby być mniej prawdziwy niż pejzaż realistyczny z jego matematycznymi proporcjami i perspektywą zbieżną? Czy można ogłosić wyższość spojrzenia kontemplacyjnego nad fragmentarycznym lub odwrotnie? Nie. Ważna jest ciągła gotowość do skracania i zwiększania dystansu, do zatracania i odnajdywania się w dziele sztuki.

Rozważając kwestię widzenia, w istocie pyta Poprzęcka, czym jest owo dzieło. Nie fetyszyzuje go, ale też nie redukuje do przezroczystego pojemnika na idee. Woli wpatrywać się w nieostrość i nas zachęca do tego samego. Wiele w tych szkicach nawiązań do poezji; nic dziwnego, wszak nieostrość to przestrzeń wspólna liryki i malarstwa, przestrzeń, w której widzialne nie znajduje jeszcze słów, gdzie ani świat nam się nie narzuca, ani my nie zamykamy go w swojej wizji.
 

Maria Poprzęcka, Inne obrazy, słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2009, s. 248 

  
 

Polityka 10.2009 (2695) z dnia 07.03.2009; Kultura; s. 50
Oryginalny tytuł tekstu: "Zobaczyć nieostrość"
Reklama

Czytaj także

Świat

Kontrowersyjna rolna rewolucja

Lada dzień na Ukrainie rozpocznie się rolna rewolucja. To najbardziej oczekiwana i kontrowersyjna obietnica Wołodymyra Zełenskiego.

Oleksandra Iwaniuk
25.01.2020
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną