Paski dla wszystkich? Jak wybrnąć z szaleństwa ocenozy. W szkole to przyczyna wielu patologii

Rozmowa z Dariuszem Chętkowskim, nauczycielem języka polskiego i filozofii, o tym, jak wybrnąć z szaleństwa polskiej ocenozy.

JOANNA CIEŚLA: – Nie zapytam pana, czy można stawiać dzieciom lody za świadectwo.
DARIUSZ CHĘTKOWSKI: – W takim razie sam z siebie opowiem o praktykach mojej rodziny. My akurat mamy taki zwyczaj, że chodzimy na lody z różnych okazji. Kiedy córka uzyskiwała wysokie wyniki w nauce i świadectwo z biało-czerwonym paskiem, zawsze bardzo się cieszyliśmy, także z tego powodu, że znów na lody można było iść.

Możemy się zgodzić, że lody są dobre na wszystko, ale naprawdę nie wkurza pana ton wszczętej dyskusji publicznej? Po tym, jak rzeczniczka praw dziecka Monika Horna-Cieślak zaapelowała do lodziarni w Pszczynie, żeby odstąpić od promocji „Lody za »czerwony pasek«”, pół Polski kłóci się, czy uczniom można dać darmową gałkę za dobre stopnie. To tak niepoważna rozmowa, że przed dziećmi wstyd ją prowadzić.
A może jednak nie? Wierzę, że rzeczniczka miała dobre intencje, nie, że chciała tylko zaistnieć. Warto pomyśleć o dzieciach, dla których nikt nie przewidział lodów. Widuję w sklepie rodziców kupujących sobie piwo. Dziecko stoi obok i prosi o jakiś drobiazg, a matka czy ojciec odpowiadają: „Nie ma pieniędzy, no zrozum!”. Jeśli przedsiębiorca myśli o najzdolniejszych uczniach, to na przykład władze miasta mogłyby pomyśleć o pozostałych dzieciach – czy też otrzymają lody?

Nie trzeba opowiadać się za wystąpieniem rzeczniczki albo przeciw. Można się nim zainspirować. Uważam, że na zakończenie roku szkolnego wszystkim dzieciom należą się miłe słowa, lody, spacer z rodzicami, jakieś uhonorowanie i przyjemny start wakacji. Zamiast ograniczać przyjemności uczniom, którzy szczególnie na nie zasłużyli, można je poszerzyć. Pszczyna miała okazję zasłynąć, gdyby władze mądrze podchwyciły temat: „Jesteśmy jedyną w Polsce miejscowością, gdzie wszystkie dzieci otrzymują lody na koniec roku”.