Reset w USA. Amerykańskie wahadło poszło w lewo. Pytanie tylko: co to znaczy i na jak długo?

Amerykańska demokracja udowodniła, że ma się dobrze, i potrafiła ukarać Republikanów za wyniesienie do prezydentury kogoś takiego jak Donald Trump.

Ruchy tektoniczne w amerykańskiej polityce zapowiadały zbliżanie się niebieskiego tsunami, ale mało kto sądził, że będzie tak potężne. Przed Midterms, wyborami połówkowymi, sondaże prognozowały przejęcie większości w Kongresie przez Demokratów, jednak nie na tak dużą skalę.

Tak ogromnych zmian na ich korzyść nie przewidywano też na stanowiskach gubernatorów i w legislaturach stanowych. Republikanie stracili mandaty senatorów i fotele gubernatorskie w stanach będących od dziesięcioleci bastionem prawicy, na konserwatywnym Południu i w rolniczej części Środkowego Zachodu. Demokraci zanotowali zyski we wszystkich kategoriach populacji i wszystkich regionach kraju. To już radykalna zmiana politycznej mapy. Amerykańskie wahadło zdecydowanie przesunęło się na lewo. Pytanie tylko – co to znaczy i na jak długo?

Amerykanie mieli dość

Wybory połówkowe zazwyczaj przynoszą porażkę partii urzędującego prezydenta, bo są krytycznym referendum na temat jego rządów. Nigdy wszakże tak dobitnie jak 3 listopada. Donald Trump wzywał swych fanów na wiecach, by głosowali, „jakby on sam był na karcie wyborczej”. Amerykanie go posłuchali – pamiętając w lokalach wyborczych, co mu zawdzięczają. A lista jest długa. Nie chodzi tylko o samą drożyznę i spadek płac realnych wskutek podwyższonych ceł importowych i wojny z Iranem.

Wyborcy zauważyli, że kłopoty ludzi z trudem wiążących koniec z końcem nie obchodzą Trumpa tak bardzo, jak budowa łuku triumfalnego nad Potomakiem. Pamiętali o łapankach urządzanych na „nielegalnych” imigrantów od lat mieszkających w USA i zabójstwach protestujących przeciw temu demonstrantów. Pamiętali o politycznych czystkach w resortach kierowanych przez posłusznych Trumpowi kapciowych i nękaniu przeciwników przez powolnych mu prokuratorów.