1597. dzień wojny. Co w Ankarze wynikło dla Ukrainy. Koniec drabiny eskalacji, koniec limitów

W cieniu wojny, która może przesądzić o przyszłości europejskiego bezpieczeństwa, NATO zarysowało nową logikę działania wobec Rosji i Ukrainy. Najważniejsze ustalenia szczytu pokazują, że obrona Kijowa stała się jednym z kluczowych interesów całego Sojuszu.

Ukraińskie drony ponownie uderzyły w rosyjską infrastrukturę paliwową. Celem był duży skład paliw w Michajłowsku na terytorium kraju Stawropolskiego, gdzie wybuchł rozległy pożar, oraz skład w Twerze. Zaatakowano również stację pomp na rurociągu naftowym w Ufie, położonej około 1,5 tys. km od terenów kontrolowanych przez Ukrainę.

8 lipca 2026 r. potwierdzono zestrzelenie rosyjskiego myśliwca Su-35S. Maszyna mogła zostać trafiona przez ukraiński myśliwiec F-16 pociskami AMRAAM w ramach starannie przygotowanej zasadzki.

Rosja coraz mocniej opiera zaopatrzenie Krymu w paliwo na niewielkich tankowcach. W odpowiedzi ukraińskie Siły Systemów Bezzałogowych między 6 a 9 lipca trafiły 31 tankowców oraz kilka innych jednostek – Kijów podaje, że połowa z nich zatonęła.

Na wschód od Stepnohirska, położonego na południe od Zaporoża, wojska ukraińskie zajęły niewielki skrawek terenu. Dotychczas rejon ten pozostawał poza obszarem intensywnych walk. Na pozostałych kierunkach w Donbasie nie odnotowano większych zmian.

NATO 3.0

W obliczu rosnącego zagrożenia ze strony Rosji jednym z najważniejszych tematów szczytu NATO w Ankarze było doprecyzowanie praktycznego znaczenia art. 5 Traktatu Waszyngtońskiego. Znalazło to odzwierciedlenie w deklaracji końcowej, podpisanej bez zastrzeżeń przez przywódców wszystkich 32 państw członkowskich.