Oferta na pierwszy rok:

4 zł/tydzień

SUBSKRYBUJ
Osoby czytające wydania polityki

Wiarygodność w czasach niepewności

Wypróbuj za 24,99 zł!

Subskrybuj
Kultura

Wystawa „Jan Tarasin. Ciągi znaczeń.” już od 23 marca w Poznaniu

. . mat. pr.
Na wystawie „Jan Tarasin. Ciągi znaczeń” w MOLSKI gallery&collection zostanie zaprezentowanych około 20-u prac malarskich ukazujących jak ewoluował styl Tarasina na przestrzeni następujących po sobie dekad. Uwaga zostanie zwrócona na subtelny proces odrzucania poszczególnych elementów na rzecz kolejnych, które zostają wzbogacone o wcześniej nieprzynależne im znaczenia, treści i formy.

Jak skategoryzować sztukę oscylującą pomiędzy dwoma pozornie sprzecznymi formami artystycznej ekspresji? Sztukę balansującą między obiektywną egzystencją przedmiotu a jego niefiguratywnością? Jak dopasować ją do znanego schematu w momencie, w którym jest tym od czego ucieka najbardziej?

Szukając odpowiedzi na powyższe pytania, próbujemy scharakteryzować i skategoryzować wyłamującą się z jakichkolwiek ram pojęciowych twórczość Jana Tarasina – artysty, którego prace sytuują się pomiędzy tym co rzeczywiste a tym co abstrakcyjne. W pierwszej kolejności warto zwrócić się ku temu, co stanowiło przyczynę tej semantycznej quasi alienacji. Wiąże się to z koncepcją możliwie jak najbliżej w sztuce związaną ze światem materialnym, czyli kompozycjami przedstawiającymi martwe natury i pejzaże. Przedmioty, zazwyczaj powszechnie znane i używane, których fizyczna struktura i utylitarność zakorzenione są w rzeczywistości, stają się impulsem, przyczyną i katalizatorem powstania sztuki kontemplacji nad naturą rzeczy.

Studium materialności przedmiotu stało się przyczyną rodzącą potrzebę odkrycia sensu w tym, co niewidzialne, ale warunkujące istnienie owych bytów. Zaczyna rozwijać się proces odejścia od formy zmierzający do poznania jej granicy. Tarasin dąży do możliwie jak najodleglejszego rozszerzenia ram znaczeniowych określających istnienie przedmiotu, w efekcie prowadzących do jego uabstrakcyjnienia. Kształty obiektów pochodzących z rzeczywistości zostają poddane redukcji, by niejako podważyć trwałość sensu ich istnienia.

Początkowo na swych płótnach uwieczniał echa świadczące o istnieniu rzeczy w formie organicznych lub zgeometryzowanych struktur o obłych kształtach nazywanych „znakami-przedmiotami”. Z czasem w ich miejscu lub w relacji z nimi umieszczał elementy poddane dodatkowej redukcji, będące jedynie śladową ich obecności w rzeczywistości („znaki-symbole”). Z tych mikro i makro cząsteczek tworzył skomplikowane i zmienne układy ciągów, które zaczęły budować system znaków przypominających alfabet.

Tarasina interesował określony typ przedmiotowości doprowadzony do abstrakcji. Wychodząc od wspomnianych kompozycji przedstawiających martwe natury - jego obrazy funkcjonowały jako swego rodzaju wnętrza panoramiczne, w których przedstawione obiekty różnią się od siebie na takiej samej zasadzie jak przedmioty i byty w realnym świecie. Każdy z nich manifestuje swoją indywidualność i wagę swojego symbolicznego znaczenia.

Znamienne w jego twórczości jest dążenie do wydobycia ładu z chaosu. Pojawiające się niekiedy, w trakcie percepcji jego dzieł, wrażenie dysharmonii kompozycji jest pozorne, ponieważ mimo różnic w wielkości i umieszczeniu poszczególnych elementów na obrazie, mają być one wobec siebie równe. Budząca niepokój sztucznie wykreowana na obrazie sytuacja ma na celu uwypuklenie dramaturgii wydarzenia będącej głównym elementem narracji w opowiadanej historii. Jak sam mówi: Co jakiś czas osiągamy pewną granicę, punkt zwrotny, w którym następujące po sobie fakty gubią swój rytm, mieszają się w chaotyczną masę, wykolejają się. Dopiero po pewnym czasie, zmieniwszy perspektywę, znalazłszy nowy punkt widzenia, odnajdujemy w nowym dystansie tamtą katastrofę jako nowy fakt będący fragmentem innego układu, rządzącego odmienną skalą i ożywionego odmiennym oddechem. Nieustanne falowanie. Niekończący się cykl gubiących się i odnajdujących w nowej skali porządków, znów rozsypujących się w chaotyczną masę, by znowu odnaleźć rytmiczny puls nowego układu[1]

W procesie analizy, będącym nierozdzielną częścią powstawania jak i trwania sztuki Jana Tarasina, lepszą formą usystematyzowania zdaje się być pojęcie kategorii. W tym przypadku są one dwie: otwartości i przedmiotu. Trwająca ponad pół wieku aktywność artystyczna Tarasina miała charakter sinusoildalny. Tworzą ją tendencja do przedstawienia rzeczy oraz tendencja do jej uabstrakcyjnienia i odprzedmiotowienia, będącego jedynie śladem jej wcześniejszego istnienia w rzeczywistości. Tarasin poszukuje holistycznego znaczenia rzeczy niedającego się uwikłać w ramy jakie narzuca horyzont percepcji. Tym co wiąże tę niezwykle intelektualną i osobliwą sztukę jest próba odpowiedzi na pytanie czy przedmiot gubi swoje znaczenie i swoją podmiotowość w momencie, gdy traci swoją rzeczywistą formę? Kiedy przestaje być tym, czym był wcześniej?

.mat. pr..

Na wystawie „Jan Tarasin. Ciągi znaczeń” w MOLSKI gallery&collection zostanie zaprezentowanych około 20-u prac malarskich ukazujących jak ewoluował styl Tarasina na przestrzeni następujących po sobie dekad. Uwaga zostanie zwrócona na subtelny proces odrzucania poszczególnych elementów na rzecz kolejnych, które zostają wzbogacone o wcześniej nieprzynależne im znaczenia, treści i formy. Główną oś retrospektywnej narracji wyznaczą prace pochodzące z okresu 40’ - 60’ XX wieku, które od zalążka ukazują proces kreacji tendencji dominujących w późniejszej twórczości Tarasina. Moment graniczny w jego artystycznym rozwoju przypadający na przełom lat 60/70’ XX wieku zostanie zaakcentowany w postaci oryginalnych i rzadkich obrazów o charakterze reliefowym będących echem wcześniejszych obrazów sztalugowych. Liczne nieustępliwe zmienności charakteryzujące dojrzałą postać tego niesamowicie wysublimowanego stylu będzie można zaobserwować w kompozycjach pochodzących z okresu od lat 70’ kończąc na początku XXI wieku.

Kuratorka wystawy: Krzysztofa Kornacka

Wernisaż odbędzie się 23 marca 2023 o godz. 18:00 w MOLSKI gallery&collection w Poznaniu przy Alei Wielkopolskiej 65A. Wystawa potrwa do 30 kwietnia 2023.

https://www.instagram.com/molski_gallery_collection/

https://molskigallery.pl/aktualnosci/wystawa-jan-tarasin-ciagi-znaczen-23-03-30-04-2023

https://www.facebook.com/events/684987103627207

[1] Jan Tarasin, Retrospekcja, 1974 [w:] Mistrzowie polskiego malarstwa współczesnego. Tarasin; Art.&Business Club, Poznań, 1998, s.15.

Materiał przygotowany przez MOLSKI gallery&collection.

Polityka 14.2023 (3408) z dnia 28.03.2023; Kultura; s. 98
Reklama

Czytaj także

null
Kraj

Duda nie wypełnia obowiązku. Ktoś się łudził?

PiS i Andrzej Duda dostarczyli przekonującego dowodu, że powoływani przez nich ambasadorowie byli, ogólnie rzecz biorąc, marnej jakości. Konflikt prezydenta z rządem Tuska na tym tle właśnie się pogłębił.

Marek Ostrowski
13.06.2024
Reklama