Paszporty POLITYKI

Ania Karpowicz

Nominacja w kategorii Muzyka poważna: Ania Karpowicz

Ania Karpowicz Ania Karpowicz Leszek Zych / Polityka
W jej rozległym repertuarze szczególne miejsce ma twórczość XX i XXI w. Współpracuje z kompozytorami, dokonując licznych prawykonań utworów jej dedykowanych.
materiały prasowe
Polityka
Polityka

Mówi o sobie: flecistka, kuratorka, aktywistka. Urodziła się w 1983 r. w Warszawie. Studiowała grę na flecie w Akademii Muzycznej w Łodzi i Hochschule für Musik Detmold. W latach 1999–2015 nagradzana na ogólnopolskich i międzynarodowych konkursach. W latach 2006–8 członkini European Union Youth Orchestra, z którą koncertowała na najważniejszych estradach Europy.

W jej rozległym repertuarze szczególne miejsce ma twórczość XX i XXI w. Współpracuje z kompozytorami, dokonując licznych prawykonań utworów jej dedykowanych. Od 2013 r. kieruje założoną przez siebie kooperatywą muzyczną Hashtag Ensemble, koncertując, ale też angażując się w inicjatywy improwizatorskie i edukacyjne. Zespół występuje na większości festiwali nowej muzyki w Polsce. Karpowicz jako solistka angażuje się też w promocję twórczości kobiet: wystąpiła w tym roku jako panelistka na międzynarodowym sympozjum Musica Femina w Budapeszcie, a na festiwalu Sacrum Profanum zrealizowała interdyscyplinarny projekt online TOVA podnoszący temat kobiecej tożsamości w dzisiejszych czasach, z muzyką czterech młodych kompozytorek.

Jako kuratorka specjalizuje się w mikroprojektach realizowanych we współpracy ze społecznościami lokalnymi. W latach 2010–12 prowadziła autorską scenę Lokal Na Poważnie, w 2014 r. była kuratorką cyklu koncertów WawaParis 1914, a w rok później – podwórkowych warsztatów Dźwiękolory. Projekt otrzymał nagrodę portalu CzasDzieci „Złote Słoneczniki” dla najlepszych zajęć muzycznych w Warszawie.

W 2017 r. zainicjowała wraz z pianistą Markiem Brachą festiwal WarszeMuzik, w ramach którego na podwórkach kamienic-ostańców getta warszawskiego i przy pomniku Umschlagplatz odbywają się koncerty muzyki kameralnej kompozytorów – Żydów polskich (Władysław Szpilman, Aleksander Tansman, Mieczysław Wajnberg). Ania Karpowicz jest też współzałożycielką powstającego właśnie Instytutu Mieczysława Wajnberga. Mieszka w Tel Awiwie.

Marlena Wieczorek nominuje ją za pokazanie nowych możliwości działań społecznych oraz przypominanie o zapomnianych polskich kompozytorach, a Anna S. Dębowska – za konsekwencję i skuteczność w promowaniu muzyki współczesnej, kreatywność w konstruowaniu programów i, ze szczególnym uznaniem, za projekt WarszeMuzik.

***

Oni nominowali:

Anna S. Dębowska („Gazeta Wyborcza”, „Beethoven Magazine”), Dorota Kozińska (publicystka niezależna), Jacek Hawryluk (Polskie Radio Program II), Jacek Marczyński („Rzeczpospolita”, „Ruch Muzyczny”), Jakub Puchalski (publicysta niezależny), Adam Rozlach (Polskie Radio Program I), Krzysztof Stefański („Ruch Muzyczny”), Jan Topolski („Glissando”), Marlena Wieczorek (Meakultura.pl), Kinga A. Wojciechowska („Presto”).

***

Ponadto zgłoszeni zostali:

Tymoteusz Bies (pianista), Robert Bondara (choreograf), Nina Fukuoka (kompozytorka), Hashtag Ensemble, Martyna Kosecka (kompozytorka), Ewa Leszczyńska (sopranistka i pianistka), Rafał Łuc (akordeonista), Szymon Mechliński (baryton), Szymon Nehring (pianista), Piotr Peszat (kompozytor), zespół wokalny ProModern, Teoniki Rożynek (kompozytorka), Natalia Rubiś (sopranistka), Ewa Tracz (sopranistka), Dominik Wania (pianista), Małgorzata Trzaskalik-Wyrwa (organistka), Hubert Zemler (perkusista).

Polityka 50.2020 (3291) z dnia 08.12.2020; Paszporty POLITYKI 2020; s. 86
Oryginalny tytuł tekstu: "Ania Karpowicz"
Więcej na ten temat
Reklama

Czytaj także

Kraj

Szkoła bardzo szkodzi. Uczniom, demokracji, światu

Rozmowa z dr. Mikołajem Marcelą o fatalnych skutkach kultywowania XIX-wiecznej formuły szkoły, wychowywaniu do autorytaryzmu i o tym, jak można to zmienić.

Jacek Żakowski
18.09.2021
Reklama