Nie żyje Andrzej Olechowski. Współzałożyciel Platformy Obywatelskiej i były minister
Andrzej Olechowski urodził się 9 września 1947 r. w Krakowie. W 1973 ukończył ekonomię w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie, gdzie kilka lat później uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych. W 1973 rozpoczął pracę w sekretariacie Konferencji Narodów Zjednoczonych ds. Handlu i Rozwoju (UNCTAD) w Genewie. W latach 1978–82 kierował Zakładem Analiz i Prognoz w Instytucie Koniunktur i Cen Handlu Zagranicznego. W latach 1985–87 był pracownikiem Banku Światowego.
W 1989 r. brał udział w obradach Okrągłego Stołu po stronie rządowej jako członek zespołu ds. gospodarki i polityki społecznej. W 1992 r. był ministrem finansów w rządzie Jana Olszewskiego. W latach 1993–95 kierował Ministerstwem Spraw Zagranicznych w gabinecie Waldemara Pawlaka.
„Odszedł Andrzej Olechowski, polityk, dyplomata, jeden z »trzech tenorów« Platformy Obywatelskiej. Niech spoczywa w pokoju”, napisał na platformie X premier Donald Tusk.
Olechowski i Platforma Obywatelska
W 2000 r. wystartował jako kandydat niezależny w wyborach prezydenckich i zajął drugie miejsce z wynikiem 17,3 proc. głosów. Przegrał wtedy z Aleksandrem Kwaśniewskim, który uzyskał w pierwszej turze reelekcję. Rok później, wraz z Maciejem Płażyńskim i Donaldem Tuskiem, założył Platformę Obywatelską.
W 2002 r. kandydował na urząd prezydenta Warszawy, a w 2010 po raz drugi ubiegał się o urząd prezydenta (otrzymał 1,4 proc.). W 2009 r. wystąpił z PO i opublikował manifest pokazujący, jaką partią miała być, a jaką jest. „Ten gest miał znaczenie dlatego, że przypomina o kilku sprawach fundamentalnych dla całego systemu politycznego w Polsce, w tym dla PO. Partie przestają być wspólnotami ideowymi mającymi swoją tożsamość, z którą wyborca może się zidentyfikować, a stają się pragmatyczną grupą sprawującą władzę, sprytnym joint-venture, by użyć określenia użytego przez Olechowskiego, zawiązanego w celu zdobycia wpływów. Krytyka Olechowskiego ma więc mocne podstawy” – pisała o geście Olechowskiego w 2009 r. Janina Paradowska.
W późniejszych latach był związany ze Stronnictwem Demokratycznym, nie przystąpił jednak formalnie do tej partii.
W czasie swojej kariery był również doradcą ekonomicznym prezydenta Lecha Wałęsy oraz przewodniczącym Rady Miejskiej w Warszawie. Wykładał m.in. na Uniwersytecie Jagiellońskim, Akademii Teologii Katolickiej oraz Collegium Civitas.
W 2011 r. otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski.