Książki

Fiesta i depresja

◊ ◊ ◊ ◊

Książka Arturo Marcelo Pascuala „Ernest Hemingway. Człowiek i twórca” przystępnie tłumaczy, dlaczego tak się stało. To nie autor „Pożegnania z bronią” był autorem sentencji: „Język naszych czasów jest językiem gazet, a sekret dziennikarstwa polega na tym, aby pisać tak, jak mówią ludzie”, ale jego proza jest najlepszym przykładem zastosowania jej w praktyce. Konkret i tempo, minimum przymiotników, maksimum treści, a przede wszystkim niezwykłe, naturalne dialogi były jej znakiem rozpoznawczym.

Spontaniczność tego pisarstwa była zresztą efektem niebywałej pracy: autor napisał 39 wersji zakończenia „Pożegnania z bronią”, a opowiadanie „Stary człowiek i morze”, które przyniosło mu Nobla, przepisał ponoć dwieście razy. Biograf pisarza nie mniej miejsca poświęca legendarnemu życiorysowi Hemingwaya, w którym było miejsce i na udział w kilku wojnach, w tym dwóch światowych, i na łowienie ryb w oceanie i polowania na afrykańskie słonie, jak również na corridę, podboje miłosne, alkoholizm i samobójczy strzał ze sztucera.

Całość uzupełnia kalendarium życia i twórczości oraz kilkadziesiąt stron próbek prozy Hemingwaya, najlepiej jednak sięgnąć od razu po „Pożegnanie z bronią”, które jest, najkrócej mówiąc, arcydziełem.
 

Arturo Marcelo Pascual, Ernest Hemingway. Człowiek i twórca. Przełożyła Maria Mróz, Wydawnictwo MUZA SA, Warszawa 2006, s. 156

Reklama

Czytaj także

Kraj

Tata Maty

W przewrotnym sensie jest beneficjentem rządów PiS, gdyż będąc ich konsekwentnym krytykiem, stał się znaczącą osobistością życia publicznego. Niektórzy określają go mianem „opozycyjnego celebryty”, na co Marcin Matczak nieco się zżyma. Ale w sumie nieźle oddaje ono jego status.

Rafał Kalukin
18.10.2021
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną