Osoby czytające wydania polityki

Wiarygodność w czasach niepewności

Wypróbuj za 11,90 zł!

Subskrybuj
Teatr

Wprowadzenie do populizmu

Recenzja spektaklu: „Globalna wojna domowa”, reż. Paweł Wodziński

„Globalna wojna domowa” – wokół magicznej maszyny drukarskiej. „Globalna wojna domowa” – wokół magicznej maszyny drukarskiej. Monika Stolarska/Biennale Warszawa / materiały prasowe
Prawicowy populizm i ruchy tożsamościowe jako reakcja na korupcję i kryzys globalnego kapitalizmu.

Spektakl „Globalna wojna domowa” to niejako ciąg dalszy poprzedniego przedstawienia Wodzińskiego „Solidarność. Rekonstrukcja”. Tam pokazano współczesne konsekwencje zignorowania głosu robotników z pierwszej Solidarności, domagających się m.in. uspołecznienia zarządów w swoich zakładach pracy i budowy społeczeństwa obywatelskiego. Tu rzecz dzieje się pomiędzy maszynami drukarskimi – symbol pojemny, bo pomieści i skojarzenia z klasą robotniczą, ofiarą procesów globalizacyjnych, i z rozprzestrzenianiem się propagandy, a także każe myśleć o pozycji mediów w kapitalizmie. Aktorzy w granatowych fartuchach odgrywają manifesty i mowy symbolizujące kolejne ideologiczne kroki, które doprowadziły nas do dzisiejszych rządów prawicowych populistów. Od eseju Miltona Friedmana z 1979 r. – o globalistycznym charakterze gospodarki i działaniu wolnego rynku (na przykładzie ołówka, którego każda część pochodzi z innego rejonu świata), przez Margaret Thatcher objaśniającą dogmaty neoliberalizmu: społeczeństwo nie istnieje, są tylko jednostki. Warren Buffett tłumaczy, że USA to nie jest kraj dla biednych ludzi, Bernard Madoff nieszczerze przeprasza za defraudację miliardów dolarów, Oriana Fallaci i Samuel Huntington ogłaszają zderzenie cywilizacji, do tego Nowa Prawica z Francji i przedstawiciele nowych ruchów tożsamościowych oraz sprawca masakry w szkole w Columbine. A na końcu Donald Trump i wiwatujące na jego cześć tłumy. Prawicowy populizm i ruchy tożsamościowe jako reakcja na korupcję i kryzys globalnego kapitalizmu.

Globalna wojna domowa, koncept i reż. Paweł Wodziński, Biennale Warszawa w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie

Polityka 17/18.2018 (3158) z dnia 24.04.2018; Afisz. Premiery; s. 121
Oryginalny tytuł tekstu: "Wprowadzenie do populizmu"
Więcej na ten temat
Reklama

Czytaj także

null
Nauka

Za dużo leków, diagnoz depresji, autyzmu i ADHD? Wielki spór w psychiatrii

Narasta sprzeciw wobec tradycyjnej psychiatrii. Zamiast u lekarzy pomocy szukamy w aplikacjach i poradnikach. Dwie książki próbują uporządkować ten chaos. Z różnym skutkiem.

Paweł Walewski
12.04.2024
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną