Szczątki mastodonta (Mammut americanum) odnaleziono na stanowisku archeologicznym Mains w stanie Waszyngton już pod koniec lat 70. ubiegłego wieku. Wśród resztek zwierzęcia odnaleziono żebro, w którym tkwiła ostro zakończona kość, co sugerowało, że mogło być ono upolowane. Uczonym udało się też oszacować, że szczątki liczą aż 14 tys. lat. Niestety, część badaczy nie zgodziła się z tymi ustaleniami, powątpiewano też czy żebro z utkwionym kostnym grotem na pewno przynależy do znaleziska. Obecnie wiadomo już, że tak. Po kolejnej, obecnej analizie znaleziska, której dokonano przy zastosowaniu tzw. spektrometrii masowej oraz tomografii wysokiej rozdzielczości promieniowania rentgenowskiego, wiadomo już, że odnalezione żebro z kostnym ostrzem należało do mastodonta, który żył 13 800 lat temu. Wiadomo też, że 27 centymetrowe ostrze zostało starannie wykonane z kości innego mastodonta. To sugeruje, że ówcześni mieszkańcy Ameryki potrafili polować wcześniej niż przedstawiciele tzw. kultury Clovis, uważanej dotąd za najstarszą kulturę amerykańską. Szacuje się, że kultura ta powstała dopiero 13 tys. lat temu. Ponad to, chociaż wiadomo, że przedstawiciele kultury Clovis byli wytrawnymi myśliwymi, to jednak polowali oni przy użyciu broni wyposażonej w groty kamienne. Teraz trzeba przyjąć, że przed ludźmi kultury Clovis byli w Ameryce inni myśliwi, którzy bardzo dobrze radzili sobie z dużymi ssakami epoki plejstocenu. Tym samym historia ludzi żyjących na terenie Ameryki okazuje się być starsza niż dotąd sądzono.
Na zdjęciu fragment żebra mastodonta z utkwionym kostnym ostrzem.