Trzy żałoby

Filmem „Katyń” Andrzej Wajda zabrał głos w wielkim europejskim sporze: jak pamiętać – i co pamiętać? A także: komu, co pamiętać? Z tym pytaniem zmagają się – również w kinie – nasi sąsiedzi: Niemcy i Rosjanie.

Zostaną tylko guziki

'Katyń' to film, który Andrzej Wajda musiał zrobić. Po pierwsze z powodów osobistych - jednym z oficerów zamordowanych w 1940 r. był jego ojciec. Ale miał ten obowiązek również jako artysta i kronikarz losu polskiego; bez przypomnienia zbrodni katyńskiej ta narracja nie byłaby pełna.

Rozmowa z Józefem Czapskim

Zapis niepublikowanej rozmowy Andrzeja Wajdy z Józefem Czapskim

Z kamerą w piekle

Andrzej Munk uznał, że tego filmu nie da się zrealizować. Scenariusz trafił do rąk Andrzeja Wajdy, który początkowo chciał zmienić tytuł na „Ku chwale ojczyzny”, a do głównych ról zaangażować Cybulskiego, Holoubka i Kalinę Jędrusik. Właśnie mija 50 lat od premiery „Kanału”.

Cztery życia, cztery Polski

Dzisiejsi osiemdziesięciolatkowie. Wiek XX przejechał się po ich życiu jak walec. Odebrał młodość, nauczył gorzkiego dystansu, ale też wzmocnił. Oto opowieści czworga z nich: Marii Janion, Józefy Hennelowej, Andrzeja Wajdy i Mieczysława ­Rakowskiego. Opowieści z Polską w tle.

Kino to widzowie

Andrzej Wajda o twórczości i życiu

Jaki autor, taki bohater

Pomysł na film w stylu niemieckiego „Good bye, Lenin”: Polak budzi się po latach z letargu, idzie do kina i widzi, że niewiele się w kraju zmieniło. Nadal uczciwi przegrywają, a kariery robią podejrzane typy.

Wąchać swój czas

Rozmowa z Andrzejem Wajdą o teatrze, aktorach, szewcach i recenzentach

Wyborcy wolą kombinatorów