Unia albo śmierć

50 lat po podpisaniu traktatu rzymskiego Unia świętuje, w tym tygodniu wyda w Berlinie uroczystą urodzinową deklarację. Dokonania są imponujące. Ale urodzinowy tort ma smak gorzkawy, entuzjazm jednoczenia kontynentu wyparował. Gorzej: nie wiadomo, co robić dalej.

Nie było zamachu na Waltera

Peerelowska legenda Karola Świerczewskiego mówiła o tajemniczej śmierci generała. Dokumenty IPN pozwalają ostatecznie podważyć tezę o spisku na jego życie.

Co dał światu lot Gagarina?

12 kwietnia 1961 r. przyniósł jedno z najważniejszych wydarzeń XX w.: tego dnia pierwszy człowiek poleciał w kosmos.

Przełam się pamięcią

Czy narody Europy mogą swe dzieje rozpamiętywać razem, a nie osobno? Wspólny podręcznik historii dla 27 państw członkowskich Unii nawet nie jest jeszcze w powijakach. Ale pierwszy wspólny podręcznik niemiecko-francuski już jest wydany.

Historia Polityki dla dorosłych

Czy „Polityka” może być dumna ze swojego 50-lecia? Obok „Tygodnika Powszechnego” i „Przekroju” jest jednym z nielicznych czasopism, powstałych we wczesnych jeszcze latach PRL, które kontynuuje swoją historię. Odrywając się od niej, ale nie odwracając.

ENIAC, pradziadek laptopa

Miliardy komputerów w centrach obliczeniowych i urządzeniach codziennego użytku tworzą dziś infrastrukturę cywilizacji informacyjnej, która narodziła się 61 lat temu.

Debata o „Polityce”

Czy – i w jakim sensie – można mówić o ciągłości historii „Polityki”? To jeden z tematów jubileuszowego panelu w naszej redakcji, w którym wzięli udział: były szef tygodnika Mieczysław F. Rakowski, pracownicy pisma do 1981 r. – prof. Tadeusz Drewnowski i Michał Radgowski, a także Ewa Winnicka – z najmłodszego pokolenia „Polityki”, Jerzy Baczyński – obecny redaktor naczelny, oraz prof. Wiesław Władyka, publicysta tygodnika i autor wydanej właśnie książki „Polityka i jej ludzie”. Refleksjami dzielili się też goście – dawni pracownicy redakcji, osobowości świata polityki, nauki i mediów.

Na zawsze zapisane

Wszystkie wykopaliska archeologiczne bledną przy starych tekstach, które są jak głos z przeszłości – uściślają, tłumaczą, obalają ustalone już poglądy. I takie teksty na szczęście ciągle są odnajdywane.

Dziejochciejstwo, dziejokrętactwo. Jak manipulowano historią

Historią manipulowano od początku historii. Bez większych skrupułów pozbywano się też autorów, którzy podawali wersję przeszłości niewygodną dla panujących. Dzisiejszym poprawiaczom dziejów warto uprzytomnić, że ich też będą poprawiać.

Między oporem a kompromisem

Zamieszanie wokół teczek biskupów w fałszywej perspektywie ukazuje dzieje Kościoła w czasach PRL. Stwarza bowiem wrażenie, że był on częścią systemu, a nie jego głównym przeciwnikiem, jak było w rzeczywistości.