Mea culpa

Prezydent ma rację. To moja wina; nie tylko moja, ale moja także. Psuję demokrację. Odbieram Polsce niepowtarzalną szansę, jaką była IV RP. Wszystko przekręcam, zamulam i marnuję. Lecz może coś moglibyśmy naprawić?

Festiwal hipokryzji

W wojnie o media następuje nieoczekiwana zmiana. O ile jeszcze niedawno prawie wszyscy: politycy, dziennikarze, artyści, uważali, że telewizja publiczna (i radio) jest w obecnym kształcie nie do zreformowania, o tyle teraz skłonni są zgodzić się, że najlepiej będzie, jeżeli wszystko zostanie po staremu.

Fico dusi prasę

I co tu poradzić?

Jedynym dziś sensem istnienia Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji jest fakt, że trudno ją wykreślić z konstytucji. Ale ten dziwaczny urząd, sparaliżowany wewnętrznym bojkotem, wciąż zatrudnia 150 osób, w tym kilku tzw. ministrów.

Pro PiS czy pro publico bono

Mission possible?

Jest ustawa. Będzie weto. Czeka nas długa kłótnia o media. Dla widza i obywatela jest to kłótnia bez sensu. Ale tuż obok leży temat, który warto poważnie rozważyć.

Cyrk z gwiazdami

Grają, tańczą i śpiewają. W wolnych chwilach reklamują banki i samochody, uświetniają firmowe przyjęcia i konferencje, ciągną sprzedaż kolorowych magazynów i oglądalność programów telewizyjnych. Polska gospodarka oparta na gwiazdach rozwija się w zawrotnym tempie.

Fakty i bajty

Co roku o ponad 20 proc. rosną nakłady na reklamę w Internecie. Za cztery lata osiągną wartość 62 mld dol. i przekroczą o 1 mld wpływy z reklam w gazetach drukowanych. Nowe wirtualne media rosną w siłę.

Co z tą telewizją?