Tadeusz Różewicz: stary Poeta wie więcej

Stary Poeta wie więcej
Poezja Tadeusza Różewicza – to poezja szoku i bólu. Weszła ona tak głęboko w krwiobieg polskiego myślenia, że jej wpływu nie da się pokazać w pełni.
Spotkanie autorskie z Tadeuszem Różewiczem
Miłosz Poloch/Reporter

Spotkanie autorskie z Tadeuszem Różewiczem

W najobszerniejszym komentarzu do własnej twórczości, w książce „Przygotowanie do wieczoru autorskiego”, Tadeusz Różewicz z wdzięcznością i wzruszeniem wspomina Leopolda Staffa, nazywając go Starym Poetą. Stary Poeta – wie więcej, dane mu było doświadczenie długiego życia, posiadł cnotę umiaru i przywilej prawdziwej mądrości. Później ta godność przypadła Iwaszkiewiczowi, potem – sprawował ją Miłosz. Dobiegającemu dziewięćdziesiątki Różewiczowi dane było, jak Staffowi, doświadczenie kilku epok. Jego koncepcja artystyczna, oparta od początku na minimalizmie i prostocie, zmieniała się mniej.

CZYTAJ TAKŻE: Tadeusz Różewicz. Słowo o Mistrzu

Poezja Tadeusza Różewicza – to poezja szoku i bólu. Weszła ona tak głęboko w krwiobieg polskiego myślenia, że jej wpływu nie da się pokazać w pełni, tropiąc prace krytyczne, komentarze i deklaracje wprost.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną