Kultura

Polskie książki

11 najlepszych polskich książek 2019 roku

materiały prasowe
Autorskie podsumowanie roku w polskiej literaturze.

1. Mikołaj Łoziński, Stramer, Wydawnictwo Literackie.

Powieść o żydowskiej rodzinie z Tarnowa w jasnej tonacji, która sprawia, że nie jest to kolejna historia o antysemityzmie i Zagładzie (choć to wszystko tu również jest), tylko przede wszystkim o rodzinie w wirze historii.

2. Paweł Sołtys, Nieradość, Czarne.

Opowiadania imponujące literacką swobodą. Jeśli szukać dla nich wspólnego mianownika, to jest nim brak – niewypowiedziane dno tych historii.

3. Justyna Bargielska, Dziecko z darów, Wydawnictwo Wolno.

Książka poetycka, w której na pierwszym planie są dzieci, ich niezależność, wyobraźnia i umiejętność łączenia wszystkiego ze wszystkim. To w dzieciach powraca nasze dzieciństwo.

4. Barbara Sadurska, Mapa, Nisza.

Imponująca opowieść w puzzlach, które czytelnik sam musi złożyć. Sadurska swobodnie łączy odległe w czasie wątki i postaci, całość spaja tytułowa mapa i wątek akwaforty Fausta, a ukrytym pomostem jest pytanie o zło.

5. Weronika Murek, Feinweinblein, Czarne.

Trzy dramaty nominowanej w tym roku do Paszportu POLITYKI pisarki. Są tu opowieści o polskiej tradycji i cudowna słowna szermierka. A przede wszystkim mamy wrażenie obecności niepowstrzymanego, dzikiego nurtu języka.

6. Urszula Zajączkowska, Patyki, badyle, Marginesy.

O tym, co ma wspólnego kot z pokrzywą, co kryje w sobie badyl, jak goją się rany drzew. Książka, która znakomicie łączy literaturę i botanikę – opowiada swoim stylem i z charyzmą o życiu roślin.

7. Dominika Słowik, Zimowla, Znak.

Thriller z elementami opowieści grozy, który bardzo ciekawie pokazuje polską historię najnowszą (od lat 80. przez czasy transformacji) jako historię cudów, a właściwie ludzką potrzebę istnienia zjawisk nadprzyrodzonych.

8. Wojciech Nowicki, Cieśniny, Czarne.

Powieść, która prowadzi czytelnika przez cieśniny szaleństwa. Bohaterowie to postaci historyczne, ale opowiada o nich postać współczesna, błąkająca się po zakamarkach dziejów.

9. Joanna Gierak-Onoszko, 27 śmierci Toby’ego Obeda, Dowody na Istnienie.

Autorka zagląda pod podszewkę wyidealizowanego obrazu Kanady i znakomicie opowiada historię o państwie mierzącym się z bolesną przeszłością.

10. Ryszard Koziołek, Wiele tytułów, Czarne.

Eseje Ryszarda Koziołka wychodzą od literatury, ale docierają do spraw wykraczających poza nią – do Śląska jako formy życia czy możliwości rozmowy z kimś, kto myśli zupełnie inaczej niż my. A do tego dostajemy też brawurowe odczytania klasyki: „Lalki” czy „Chłopów”.

11. Jakub Żulczyk, Czarne słońce, Świat Książki.

Ta powieść o nienawiści miejscami drażni i przeraża, ale zostaje w pamięci, bo jest rodzajem ryzykownego gestu pisarza, który wychodzi poza bezpieczną satyrę i dystopię.

Polityka 51.2019 (3241) z dnia 17.12.2019; Afisz. Podsumowania 2019 roku; s. 124
Oryginalny tytuł tekstu: "Polskie książki"
Reklama

Czytaj także

Historia

Hiroszima i Nagasaki – trauma Japonii

Ameryka przeczytała opis skutków zrzucenia bomby atomowej na Hiroszimę dopiero w rok po fakcie. Dla Japończyków to symbol narodowego męczeństwa. Wolą jednak nie rozpamiętywać, jaka droga zaprowadziła Japonię ku tragedii.

Adam Szostkiewicz
06.08.2020
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną