Recenzja gry: „Layers of Fear”

Lęki po polsku
Nie tyle straszy, co wciąga w wir szaleństwa, mrocznej fantasmagorii.
materiały prasowe

Zatopione w półmroku opustoszałe domostwo artysty malarza, wystrój w stylu wiktoriańskim i gramofon na korbkę sugerują schyłek XIX w. Na ścianach klasyka: Rembrandt, Goya, Bosch, van Eyck, Fuseli. Lustra, w których nie widać naszego odbicia. Jabłka wysypujące się nagle z martwej natury na płótnie, wprost na kuchenną podłogę. Czy ten dom istnieje naprawdę? Czy jest sennym koszmarem? Czy wcielamy się (sic!) w ducha wędrującego po echach minionego życia? „Layers of Fear” nominalnie jest horrorem, ale nie podąża koleinami gatunku. Nie tyle straszy, co wciąga w wir szaleństwa, mrocznej fantasmagorii. Przypomina opisywane przez tybetańskich mistyków pośmiertne doświadczenie bardo, w którym umysł miota się wśród wizji wyrosłych na głęboko zakorzenionych pragnieniach i lękach. Udana nastrojowa etiuda, za którą Polakom ze studia Bloober Team należy się uznanie.

Layers of Fear, Bloober Team, PlayStation 4, Xbox One, Windows

Czytaj także

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną