Książki

Apokalipsa w Breslau

Jest połowa marca 1945 r. Wrocław znajduje się w okrążeniu i pod ostrzałem dywizji radzieckich. To w zasadzie ostatni moment, by eksradca kryminalny Eberhard Mock opuścił twierdzę. „Festung Breslau” to ostatnia część tetralogii Marka Krajewskiego o międzywojennym Wrocławiu i policjancie Eberhardzie Mocku...Zobacz stronę o Marku Krajewskim

Jest połowa marca 1945 r. Wrocław znajduje się w okrążeniu i pod ostrzałem dywizji radzieckich. To w zasadzie ostatni moment, by eksradca kryminalny Eberhard Mock opuścił twierdzę. W zasadzie jest też jasne, co się stanie: coś zatrzyma go jednak w mieście na dłużej. Powodem będzie wciąż nierozwikłane brutalne zabójstwo siostrzenicy hrabiny von Mogmitz. A ślady prowadzić będą w stronę sadystycznego komendanta obozu Gnerlicha.

„Festung Breslau” to ostatnia część tetralogii Marka Krajewskiego o międzywojennym Wrocławiu i policjancie Eberhardzie Mocku. Tym razem jego bohater musi zmagać się nie tylko ze złoczyńcami, których pełno nawet w ostatnich dniach przed upadkiem miasta, ale też z postępującą starością, która odbiera siły do działania. Poparzenia, jakich doznał Mock podczas wielkiego nalotu na Drezno (w Breslau mówi się o nim: „bohater z Drezna”), sprawiają, że musi nosić na twarzy maskę. Atmosferę powieści potęgują kilometry podziemnych kanałów, jakimi zmuszeni są poruszać się mieszkańcy twierdzy, odgłosy bomb i piski najbliższych sąsiadów w godzinach oblężenia – szczurów.

Ten klimat wojennej apokalipsy, miasta jako labiryntu, oszpeconego Mocka sprawia, że „Festung Breslau” staje się współczesną wersją „powieści tajemnic” – dziewiętnastowiecznej odmiany powieściowej zafascynowanej wielkomiejskością, tajemnicą i grozą. Ale Krajewski nie byłby sobą, gdyby nie wprowadził do powieści bliskich mu rozważań filologicznych. Otóż okazuje się, że kluczem do rozwiązania zagadki jest Kazanie na Górze i niuanse zawarte w niemieckim przekładzie Biblii.

„Jestem już na wskroś zepsuty. Płaczę tylko za kurwami i bandytami” – powiada Mock w pewnej chwili. Wbrew tej deklaracji, właśnie w ostatniej części bohater powieściowy nabrał szlachetnych rysów. Ba, nie sposób go nawet tu nie lubić. Tak jakby autor chciał, byśmy Mocka zapamiętali ostatecznie z tej dobrej strony.

Marek Krajewski, Festung Breslau, W.A.B., Warszawa 2006, s. 232 
 
 
Przeczytaj fragment książki  
 
 
 
 
 

Polityka 33.2006 (2567) z dnia 19.08.2006; Kultura; s. 58
Reklama

Czytaj także

Społeczeństwo

Adoptujemy zwierzęta, bo pełnią w naszych domach rolę wiecznych i wiernych dzieci

Gdy ruszamy na ratunek, aby ulżyć cierpiącemu stworzeniu, przede wszystkim chcemy pomóc samym sobie.

Elżbieta Turlej
26.11.2013
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną