Muzyka

Małe, ale potężne

Recenzja płyty: Małe Instrumenty, "Chemia i fizyka"

materiały prasowe
To Małe Instrumenty z całkiem potężnym brzmieniem, ocierającym się chwilami o najbardziej eksperymentalne fusion z lat 70.

Po Antoniszu i Chopinie przyszła pora na płytę zawierającą kompozycje własne. Dokładniej: utwory Pawła Romańczuka, kolekcjonera małych instrumentów i lidera zespołu, który ma je w nazwie i z dumą wykorzystuje na scenie i w studiu – na zdjęciach we wkładce naliczyłem prawie sto różnych przedmiotów do grania. Najwyższy czas pokazać się od nowej strony, skoro grupa w tej niskogabarytowej dziedzinie konkuruje już tylko sama ze sobą. „Chemia i fizyka” jest jej fenomenalną wizytówką, lepszą niż poprzednie płyty, bo pokazuje całą rozpiętość zainteresowań zespołu Romańczuka, idących w poprzek stylów i gatunków, rozciągających się od muzyki etnicznej i dawnej do elektronicznej. Miniaturowe syntezatory wprowadzają zresztą w nowy wymiar ich muzykę, szczególnie w dwóch ostatnich utworach, „Mostacha” i „Allegro”.

To Małe Instrumenty z całkiem potężnym brzmieniem, ocierającym się chwilami o najbardziej eksperymentalne fusion z lat 70. lub muzykę psychodeliczną tej epoki. Należy tego słuchać głośno, bo na poziomie samego dźwięku płyta jest znakomita, i cieszyć się, że to wciąż zespół jak żaden inny.

Małe Instrumenty, Chemia i fizyka, Obuh

Polityka 43.2012 (2880) z dnia 24.10.2012; Afisz. Premiery; s. 73
Oryginalny tytuł tekstu: "Małe, ale potężne"
Więcej na ten temat
Reklama

Czytaj także

Klasyki Polityki

Jak dzieci odczuwają i rozumieją ból?

Jeszcze na początku lat 80. uważano, że noworodki w ogóle nie odczuwają bólu! A ponieważ nie potrafią werbalnie wyrazić tego, co czują, nie dbano o ich komfort w szpitalach.

Paweł Walewski
08.08.1998
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną