W praktyce jednak ten problem w ważny sposób rezonuje na kondycję finansową przynajmniej części z banków, ukazując również szerszy problem związany z kryzysem całego sektora bankowego. Lawinowe wygrane kolejnych kredytobiorców są co raz bardziej nie po myśli banków, które na zapleczu areny politycznej mogą szukać ewentualnego wsparcia w ustawodawcy. W jaki sposób się przed nią zabezpieczyć i na co można aktualnie liczyć będąc frankowiczem lub posiadaczem innego kredytu pseudowalutowego?
NIE dla ustawy KNF
Dopóki w grze była sprawa o wynagrodzenie za korzystanie z kapitału, dopóty o ustawowym zakończeniu problemu nie było mowy. Jak okazało się jednak, Trybunał Sprawiedliwość UE rozwiał wszelkie wątpliwości i wskazał, że bankom nie należą się żadnego tego rodzaju roszczenia. Od tego momentu banki przestały zaklinać rzeczywistość i rozpoczęły „grę na zapleczu”, czyli lobbowanie za ustawą. Nagle pojawił się pomysł z udziałem KNF, która nota bene nie posiada inicjatywy legislacyjnej, aby opodatkować korzyści z wygranych. Następnie zaczęto rozważać pomysł na ustawę narzucającą wszystkim z góry określony kształt ugody. Ze względu jednak na wybory, postanowiono nie poruszać tego zagadnienia do czasu wyłonienia zwycięzców, a de facto najwyraźniej utrzymania przy władzy obecnej siły. Byłoby to przecież sprzeczne z wcześniejszymi komunikatami władzy o możliwości sprawiedliwego rozstrzygnięcia przed sądami, dostępnego dla wszystkich zainteresowanych. Należy wyraźnie powiedzieć, że tego rodzaju ustawa byłaby nie tylko przejawem zakłamania wobec wyborców, ale wyraźnym naruszeniem porządku prawnego, w tym konstytucyjnego prawa do sądu. Rozwiązania tego rodzaju byłby niemożliwe i spóźnione o jakieś 15 lat.
TAK dla waloryzacji świadczenia kredytobiorcy
Wyrok Trybunału otworzył natomiast drogę do dodatkowych roszczeń, jeszcze do niedawna mało prawdopodobnych zdaniem niektórych, przysługujących Frankowiczom. Jak wynika z niego, o ile bankom nie należą się roszczenia wyprowadzane w ramach kontr-pozwów, o tyle już kredytobiorcom mogą przysługiwać dodatkowe rekompensaty, związane z waloryzacją kapitału. Można bowiem przyjąć, że nienależnie pobierane raty kredytowe w zawyżonej przez banki wysokości, mogły zostać przeznaczone na inny cel, a ich wartość pieniężna uległa osłabieniu w okresie wielu lat spłaty kredytu. Czynniki, na których opierają się takie roszczenia dotyczą m.in. rentowności obligacji, oprocentowania depozytów, wskaźnika inflacji i odsetek ustawowych. Pierwszy tego rodzaju pozew z udziałem Kancelarii Sobota Jachira trafia właśnie na wokandę Sądu Okręgowego w Warszawie, a w kolejce jest kolejnych kilkuset klientów, którzy zakończyli już swoje sprawy prawomocnymi wygranymi. Opierając się na wyroku TSUE, tak samo istotnym jak ten wcześniejszy w sprawie Dziubak, który odmienił polskie orzecznictwo, szanse powodzenia są uzasadnione.
Wyroki zamiast ugód
Ponad 99% statystycznie wygranych przez klientów spraw powoduje, że większość oferowanych ugód nie jest adekwatna do korzyści wynikających z wyroku i jest najczęściej odrzucana przez klientów. Jednak agresywne praktyki bankowych sprzedawców wzbudzają wśród wielu niepokój, na szczęście jednak całkowicie nieuzasadniony. W wielu sprawach ponadto od razu dochodzi do zawieszenia spłaty kredytu, co niweluje dłuższy czas oczekiwania na wyrok. Dodatkowe odsetki doliczane na końcu zwiększają korzyść. Nie są one jednak dostępne w ugodzie. Wniosek jest oczywisty: dalej najbezpieczniejszym miejscem do rozwiązania tego problemu pozostaje sąd, do którego trafienie powinno ustrzec kredytobiorców dodatkowo przed niekorzystną ustawą.
dr Jędrzej Jachira, adwokat, wspólnik w Kancelarii Prawnej SOBOTA JACHIRA
wieloletni ekspert w dziedzinie pomocy Frankowiczom i Złotówkowiczom
bezpłatna analiza umów w CHF i PLN: biuro@sobotajachira.pl, www.sobotajachira.pl/