Recenzja wystawy: Paweł Kwiek, "Światło – miłość – spokój"

Kwiek neoawangardzista
Bogaty zestaw cykli fotograficznych, zapisy wideo, rysunki oraz teoretyczne prace Kwieka

Paweł Kwiek (uwaga: nie mylić z Przemysławem Kwiekiem, znanym z artystycznego duetu stworzonego niegdyś z Zofią Kulik) to jedna z czołowych postaci tzw. polskiej neoawangardy. Skończył wydział operatorski łódzkiej Szkoły Filmowej i obraz filmowy był też jego podstawowym narzędziem artystycznego wyrazu. Do historii progresywnej sztuki trafiły przede wszystkim jego słynne eksperymentalne obrazy tworzone w ramach Warsztatu Formy Filmowej na początku lat 70., jak „Twarz” czy „1, 2, 3 – ćwiczenia operatorskie”.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną