Recenzja płyty: Zdechły Osa, „Breslau Hardcore”

Wrocławski raper Zdechły Osa (wcześniej był Młodym Osą, ale dla rocznika 1997 lata widać szybko lecą) to niełatwy obiekt analizy.

Recenzja płyty: Bovska, „Dzika”

W piosenkach z „Dzikiej” spontaniczność i emocjonalność konfrontuje się z życiowym doświadczeniem, co może rodzić poczucie melancholii, ale może też dawać siłę.

Recenzja płyty: KSU „44”

Recenzja płyty: Yo La Tengo „This Stupid World”

Recenzja płyty: Marcin Zdunik, Orkiestra Filharmonii Narodowej, dyr. Andrzej Boreyko „Polish Music for Cello and Orchestra”

Recenzja płyty: Naruhiko Kawaguchi, „Chopin, Kurpiński”

Jesienią odbędzie się drugi już Międzynarodowy Konkurs Chopinowski na Instrumentach Historycznych. Czekając nań, można posłuchać płyty z nagraniami konkursowymi laureata poprzedniej edycji.

Recenzja płyty: Błażej Król, „W każdym (polskim) domu”

Jak to u Króla, taniec to raczej kolejna pojemna znaczeniowo metafora, dość przewrotna, zdecydowanie bardziej refleksyjna niż rozrywkowa.

Recenzja płyty: Lil Yachty, „Let’s Start Here”

Całość brzmi dziwnie i ciekawie, choć monotonnie.

Recenzja płyty: End Forest, „E.N.D.”

Agresywne gitary potęgują klimat ekologicznej apokalipsy, o której traktują teksty.

Recenzja płyty: Andrzej Korzyński, „Diabeł”

Od muzyki do wizjonerskiego „Diabła” (1972 r.) Andrzeja Żuławskiego zaczęły się poszukiwania taśm z niewydanymi nigdy nagraniami Andrzeja Korzyńskiego, których podjął się kilkanaście lat temu jeszcze jeden Andrzej – brytyjski didżej i wydawca Andy Votel.

Recenzja płyty: John Cale, „Mercy”

Walijczyk John Cale, niegdyś filar The Velvet Underground i współpracownik legendarnego La Monte Younga, nagrywa rzadko, ale na osiemdziesiątkę sprawił sobie album pełen inspirujących gości.

Recenzja płyty: Dom, „Dom”

Słychać spójność tego programu, który oryginalnie powstawał do spektaklu „Królowa Śniegu. Rytuał rozmrażania serc”, ale kontekst tamtego wydarzenia nie jest niezbędny, by docenić muzykę.

Recenzja płyty: Belle and Sebastian, „Late Developers”

Z odświeżającej nowości szkocka grupa Belle and Sebastian stała się przez 27 lat formacją klasyczną.

Recenzja płyty: Riverside, „ID.Entity”

To już ósma studyjna płyta warszawskiego zespołu Riverside uchodzącego (nie bez racji) za najbardziej udane wcielenie rodzimego rocka progresywnego we współczesnym wydaniu.

Recenzja płyty: Tobias Koch, „Moniuszko, La belle Époque”

Łagodna, stłumiona nieco barwa instrumentu oraz pełna wdzięku interpretacja uwypukla walory tych uroczych bibelotów.

Recenzja płyty: Iggy Pop, „Every Loser”

W dziedzinie 75-latków śpiewających punka Iggy Pop jest oczywiście pionierem, ale zanosi się na to, że to jak z rock’n’rollem – jeśli ktoś z godnością dociągnął do emerytury, nie schodzi poniżej pewnego poziomu.

10 najlepszych zagranicznych płyt 2022 roku. Piosenki pełne dynamiki

Arcydzieło folk-rocka, najlepsza raperka XXI wieku, godni następcy U2, miks kabaretu i flamenco. Autorskie podsumowanie 2022 roku w muzyce popularnej na świecie.

10 najlepszych polskich płyt 2022 roku. Nie do zapomnienia

Uwodzicielskie głosy, poetyckie teksty. Świetny hip-hop, metal na światowym poziomie. Autorskie podsumowanie 2022 roku w polskiej muzyce popularnej.

Recenzja płyty: Barry Douglas, Orkiestra Filharmonii Narodowej, dyr. Andrzej Boreyko, „Krzysztof Penderecki”

Ta symfonia okazuje się muzyką na obecne czasy, dobrze zresztą wykonaną (Koncert fortepianowy jest grany bez przekonania, czemu trudno się dziwić).

Recenzja płyty: Nawrocki, „Moja mama ma depresję”

Muzyczny klimat trochę jak z Beatlesów, trochę jak z akustycznych utworów Davida Bowiego, w sumie zaś jedyny w swoim rodzaju.