szukaj
Recenzja wystawy: Christian Boltanski, "Archiwum Serc"
Archiwum bijących serc
Intensywnością emocji na pewno nie ustępuje wcześniejszej retrospektywie Boltanskiego w CSW.
Christian Boltanski i jego Wyspa Ejima
Christian Boltanski/materiały prasowe

Christian Boltanski i jego Wyspa Ejima

Mamy niepowtarzalne linie papilarne i tęczówkę oka. Świadectwem naszej indywidualności może być fotografia, ale też zdjęcie rentgenowskie, zapis głosu lub USG. Dlaczego nie miałoby nim być także bicie serca? Boltanski, artysta, który światową sławę zdobył dzięki silnie działającym na emocje widza instalacjom oscylującym wokół problematyki pamięci i przemijania, pokazuje w stolicy swój nowy projekt.

Przed kilku laty twórca nagrał bicie własnego serca i wykorzystał je w jednej z prac. Ale pomysł zaczął się rozwijać i ewoluować. Od tego czasu do różnych galerii na całym świecie artysta zaprasza gości, by nagrać bicie ich serc. Tworzy z nich niezwykłe archiwum dźwiękowe. „Bicie serca symbolizuje nasz niepokój, naszą kruchość, jest jednocześnie portretem i zwierciadłem naszej przemijalności” – powiedział w jednym z wywiadów. W Warszawie także będzie nagrywał bicie serc. Każdy z tych dźwiękowych zapisów powieli w trzech egzemplarzach. Jeden otrzyma uczestnik projektu, drugi stanie się własnością Zamku Ujazdowskiego. A trzeci zostanie umieszczony na malutkiej, oddalonej od cywilizacji bezludnej wysepce Teshima na Morzu Japońskim, na której Boltanski tworzy bibliotekę nagrań.

Nagrywanie głosu naszych serc to kolejny projekt twórcy mający służyć przedłużeniu – choćby symbolicznemu – ludzkiej pamięci o tych, którzy odchodzą. Nazywa to „małą pamięcią”. Obecna prezentacja jest dużo skromniejsza od retrospektywnej wystawy Boltanskiego, która gościła w CSW przed 10 laty. Ale intensywnością emocji na pewno jej nie ustępuje.

Christian Boltanski, Archiwum Serc, CSW Zamek Ujazdowski, wystawa czynna do 20.03 br.

Czytaj także

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj