Ludzie i style

Chcesz być brany poważnie? Tych sformułowań lepiej się wystrzegaj

. . Tumblr
Radzimy, jak wypadać wiarygodnie, na pewnego/pewną siebie, podczas publicznych wystąpień.
.Piotr Socha/Polityka .

Kiedy występujesz przed dużym audytorium, prezentujesz założenia ważnego projektu lub po prostu zabierasz głos w dyskusji, ważne, by panować nie tylko nad swoimi emocjami, ale również nad językiem. Poniżej 10 fraz, które najlepiej wykreślić ze słownika, by nie stracić wiarygodności w oczach słuchaczy i nie odwracać uwagi od tego, co naprawdę chcemy przekazać.

1. „Zgubiłem się”, „Nie rozumiem”

Nawet kiedy rzeczywiście nie do końca wiemy, o czym mówi nasz rozmówca, lepiej powiedzieć: „Pomóż mi zrozumieć twoje stanowisko”.

2. „Wiesz, co mam na myśli?”, „Czy to ma sens?”

Takie ciągłe upewnianie się, czy odbiorca nas rozumie, odbiera kontrolę nad tokiem dyskusji.

3. „Byłem jak...”

Rzecz rozbija się o słówko „jak”. To ono zaciemnia obraz i odbiera nam wiarygodność.

4. „Hmmm, ach, um, wiesz”

Uwaga na nadużywanie wypełniaczy, niepotrzebnych pauz, one tylko wzmagają chaos wypowiedzi i przejrzystość.

5. „Byłem zbyt zajęty” lub „Zacząłem pisać e-mail, ale zapomniałem go wysłać”

Zamiast sięgać po arsenał niezbyt miłych dla ucha wymówek, lepiej powiedzieć po prostu: „Przepraszam za niedogodności. Będziesz to mieć do jutra”.

6. „Nieszablonowe myślenie”

Zdecydowanie nadużywane określenie. Najlepiej w ogóle pozbyć się zbyt popularnych słów czy wyrażeń. One po pewnym czasie przestają być „słyszalne” i tracą swą moc. Warto postawić na większą kreatywność i rzeczywiste „nieszablonowe” wypowiedzi.

7. „Oni zawsze”...

Generalizacje osłabiają przekaz, a tym samym naszą wiarygodność. Wybierz lepiej konkretny przykład.

8. „Sądzę, że powinniśmy to zrobić jakoś tak”

Nie klucz, tylko przekaż konkretną rekomendację. W innym przypadku Twoi odbiorcy mogą pomyśleć, że straciłeś kontrolę nad tym, co mówisz.

9. „Ale...” („Nie cierpię tego mówić, ale...” lub „X jest dobrym człowiekiem, ale...”)

Nie staraj się przykrywać prawdziwej krytyki warstwą pozornej troski lub nie mów rzeczy, które nie niosą żadnej wartości.

10. „Naprawdę”?

Może zamiast zwrotu, który może być odebrany jak zwykłe jęki, zdobyć się na ciekawą uwagę, obserwację?

Poza wspomnianymi przyda się też popracowanie nad intonacją. Należy pozbyć się ponadto negatywnych tonów i nieco ją ubarwić. Ale uwaga – powinna nam przyświecać podstawowa zasada „nie przesadzać”.

Reklama

Codzienny newsletter „Polityki”. Tylko ważne tematy

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość potwierdzającą.
By dokończyć proces sprawdź swoją skrzynkę pocztową i kliknij zawarty w niej link.

Informacja o RODO

Polityka RODO

  • Informujemy, że administratorem danych osobowych jest Polityka Sp. z o.o. SKA z siedzibą w Warszawie 02-309, przy ul. Słupeckiej 6. Przetwarzamy Twoje dane w celu wysyłki newslettera (podstawa przetwarzania danych to konieczność przetwarzania danych w celu realizacji umowy).
  • Twoje dane będą przetwarzane do chwili ew. rezygnacji z otrzymywania newslettera, a po tym czasie mogą być przetwarzane przez okres przedawnienia ewentualnych roszczeń.
  • Podanie przez Ciebie danych jest dobrowolne, ale konieczne do tego, żeby zamówić nasz newsletter.
  • Masz prawo do żądania dostępu do swoich danych osobowych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, a także prawo wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania, a także prawo do przenoszenia swoich danych oraz wniesienia skargi do organu nadzorczego.

Czytaj także

Społeczeństwo

Prof. Leociak: Kościół jako instytucję należy odrzucić

To już nie są czasy zdobywania nowego świata i nawracania siłą wszystkich „dzikusów”, czy tego chcą, czy nie – mówi prof. Jacek Leociak z Instytutu Badań Literackich PAN, autor „Młynów Bożych” i wydanego właśnie „Wiecznego strapienia. O kłamstwie, historii i Kościele”.

Katarzyna Czarnecka
30.11.2020
Reklama