Antysztuka wywiadu
Na prawdziwą biografię jeszcze poczekamy.

Lawrence Grobel, amerykański dziennikarz i współpracownik „New York Timesa”, uchodzi za specjalistę od wnikliwych rozmów ze znanymi postaciami polityki i show-biznesu. Swoje bogate doświadczenie podsumował w wydanym niedawno u nas podręczniku „Sztuka wywiadu”.

Niestety, jego książka poświęcona Alowi Pacino przynosi rozczarowanie. Nie jest bowiem mówioną biografią wielkiego hollywoodzkiego aktora, lecz zapisem długich i dość trudnych spotkań Grobela z artystą, który przez blisko ćwierć wieku odmawiał mu wyznania intymnych szczegółów ze swojego życia. Rozdarty między lojalnością w stosunku do legendarnego twórcy a dziennikarską ciekawością, Grobel temperuje swoją dociekliwość, traci czujność, przez co niektóre fragmenty, choćby poświęcone realizacji trzeciej części „Ojca chrzestnego”, przypominają reklamowe materiały prasowe.

Grobel, choć nękał gwiazdora kłopotliwymi pytaniami, np. o liczbę kochanek i stosunek do Akademii Filmowej, która sześciokrotnie odmawiała przyznania mu Oscara – oprócz znakomitych ripost sprowadzających go do parteru – uzyskał jedynie ogólnikowe wypowiedzi na temat zdrowego rozsądku, fascynacji Szekspirem i przygotowań do ról. To, czego nie udało mu się wycisnąć z rozmówcy, uzupełnił w krótkich hagiograficznych tekstach omawiających kolejne etapy bogatej filmowo-teatralnej kariery Pacino. Na prawdziwą biografię Pacino trzeba więc jeszcze poczekać.
 

Al Pacino. Rozmawia Lawrence Grobel. Wywiady z lat 1979–2005, przeł. Ernest Bryll, Magdalena Bryll, Wydawnictwo Axis Mundi 2007, s. 254
 

    

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj