Stawka większa niż PZU Życie

Władysław Jamroży, aresztowany niedawno były szef PZU, miał skłonność do ryzyka. Zagrał va banque o stawkę, przy której osiem milionów złotych, jakie dziś mu wypomina prokurator, to grosze. On grał o całe PZU. Przegrał i dlatego dziś musi za to zapłacić.

Radny może, radny bierze

Nie ma nieomal takiej kompromitacji, matactwa czy wręcz przestępstwa, które uniemożliwiałoby radnemu ponowne kandydowanie, a wyborcom odebrałoby chęć oddania na niego głosu. Właśnie układane są nowe listy kandydatów.

Sześć lat pokuty

Na największą być może od lat aferę korupcyjną wśród krakowskich urzędników policjanci z Centralnego Biura Śledczego w Katowicach trafili przez przypadek. Ten doprowadził ich najpierw pod bramę XIV-wiecznej kamienicy, potem do księdza salezjanina, wreszcie do byłego wiceprezydenta Krakowa Stanisława Ż. Księdza wysłano na sześcioletnią pokutę, byłego wiceprezydenta do aresztu.

Lekarze i łapiduchy

Afera w łódzkim pogotowiu, jeśli oddzielić od niej posądzenia lekarzy i sanitariuszy o celowe uśmiercanie pacjentów – co musi dopiero udowodnić śledztwo – nie jest pierwszym ujawnionym przypadkiem podejrzanych relacji między firmami pogrzebowymi a placówkami medycznymi. Po raz pierwszy jednak sprawa nabrała tak wielkiego publicznego rozgłosu. Oby jej się przysłużył.

Koperta dla pana ordynatora

Raz na stole, raz pod stołem

Przetargi miały być sposobem na racjonalne, oszczędne i uczciwe wydawanie publicznych pieniędzy. Tymczasem dziś uznawane są za jedno z najpoważniejszych źródeł korupcji – mimo rygorystycznych przepisów i licznych instytucji kontrolnych. Uczestnicy przetargów często przyznają, że nie jest ważne, co się kładzie na stole, ale co daje pod stołem.

Folwark pasożytów

Gdy usłyszałem, że minister łączności Tomasz Szyszko chciał zostać w rządzie, mimo że jego kolega partyjny minister kultury Kazimierz Ujazdowski ustąpił (w proteście przeciwko zdymisjonowaniu ministra sprawiedliwości Lecha Kaczyńskiego), w pierwszej chwili pomyślałem: a co tam Szyszko ma jeszcze dla siebie do załatwienia? Kiedy zaś minister Komorowski złożył wniosek o odwołanie wiceministra Szeremietiewa, uważałem, że zapewne to jakaś inna grupa polityków przymierza się do łapówek za zawierane w Ministerstwie Obrony kontrakty. Klasa polityczna zasłużyła sobie na takie przekonania moje i innych ludzi.

Pieniacz

Trwa serial afer korupcyjnych na szczytach władzy. Jego kolejne odcinki kończą się dymisją wysokich urzędników państwowych. Można z tego wyciągnąć wniosek, że państwo energiczniej zabrało się za walkę z gospodarczymi patologiami. Niekoniecznie jednak będzie to prawda.

Złote skrzydła

Polacy, Czesi i Węgrzy, od niedawna w NATO, zmuszeni zostali do stoczenia swojej pierwszej bitwy. Z bezlitosną, czytaj: korupcjogenną, rzeczywistością rynku zbrojeniowego współczesnego świata. Sądząc po lawinie małych i wielkich afer walka ta została sromotnie przegrana.

Donoszę panie premierze

Dymisja wiceministra Romualda Szeremietiewa, niezależnie od korupcyjnego podtekstu sprawy, pokazała sposób zarządzania Ministerstwem Obrony Narodowej, przede wszystkim funkcjonowanie układu politycznych parytetów i tajemniczą rolę, jaką w resortach odgrywają ludzie z politycznego nadania: asystenci, doradcy. Wydaje się, że MON nie było tu wyjątkiem (do wysłania na urlop ministra łączności też przyczyniły się podejrzenia wobec jego asystenta), choć być może w MON patologia rządzenia osiągnęła stopień absurdalny.