Przejdź do treści
Reklama
Reklama
Paszporty POLITYKI

Zasady przyznawania Paszportów

Preferuj w Google
Dodaj nas do ulubionych źródeł w Google, aby częściej widzieć „Politykę” w wynikach wyszukiwania.
x

Tygodnik POLITYKA przykłada szczególną wagę do przejrzystości procedur przyznawania nagrody. Wyłanianie laureatów odbywa się w dwóch etapach.

Etap 1.

Najbardziej uznani krytycy sztuki, reprezentujący wszystkie opiniotwórcze media w Polsce, a także naukowcy i eksperci, nominują najciekawszych ich zdaniem artystów w sześciu kategoriach (w każdej kategorii jest dziesięciu nominujących jurorów). Na tym etapie dziennikarze POLITYKI nie głosują, lecz zbierają głosy od jurorów

Od 2016 roku do sześciu kategorii dołączy nowa – kultura cyfrowa. Hasło „Kultura cyfrowa” obejmuje wszelkie formy kultury, których wyjściową formą jest kod programowania, ze szczególnym uwzględnieniem gier wideo na komputery, konsole i urządzenia przenośne, różnego rodzaju aplikacji, różnorodnych form internetowych, VR i filmów interaktywnych. Zwycięzców szukamy wśród szefów studiów deweloperskich, szefów kreatywnych, pomysłodawców, programistów, scenarzystów, grafików i małych zespołów programistów. Podobnie jak w innych paszportowych kategoriach premiować chcemy twórców młodych, których kariera się dopiero rozwija.

Artyści, którzy otrzymują najwięcej zgłoszeń, automatycznie uzyskują oficjalny tytuł nominowanego do Paszportu POLITYKI. W każdej kategorii nominowanych jest trzech artystów lub trzy zespoły.

Etap 2.

W dzień poprzedzający Galę wręczenia nagród zbiera się Kapituła Paszportów POLITYKI, złożona z dziennikarzy tygodnika. Kapituła spośród nominowanych wybiera laureatów. Głos decydujący przy wyborze laureatów należy do Kapituły. Niemniej jednak Paszporty, ze względu na system nominacji, są nagrodą całego środowiska dziennikarskiego związanego z kulturą.

Od 2002 roku Kapituła przyznaje także Laur dla Kreatora Kultury – osoby, której aktywność w sferze kultury, organizacji i promocji wyrasta znacząco ponad przeciętność.

Reklama

Czytaj także

Społeczeństwo

Polskie tabu. Samotne matki nie mają już siły. Umierają w biegu, ale po kawałku, żeby dzieciom nie było smutno

Samotne matki na wizytach w poradni albo na konsultacjach na SOR nie mówią wszystkiego, bo boją się, że lekarz je zamknie na oddziale. I dlatego nie mówią o myślach samobójczych.

Aleksandra Grabowiecka
16.10.2026

Subskrybuj, by korzystać bez ograniczeń.
5 zł / tydzień przez miesiąc rok.

Kup dostęp
Reklama