Żydowski świat chasydów, zrodzony na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej, unicestwiony w naszej części Europy podczas Holokaustu, żyje nadal w Izraelu i w Nowym Jorku. Jest częścią kultury żydowskiej, ale i polskiej, w nowoczesnym rozumieniu polskości – otwartej na dziedzictwo narodów i społeczności żyjących kiedyś i teraz w granicach państwa polskiego. Z takiego inkluzywnego założenia wychodząc, redakcja Biblioteki Narodowej wydała w prestiżowej serii dzieł tworzących kanon literatury polskiej antologię „Opowieści chasydzkich”. Polscy judaiści z Uniwersytetu Wrocławskiego – Wojciech Tworek i Marcin Wodziński – zaznaczają we wstępie, że tom ma pokazać opowieści chasydów jako literaturę, a nie tylko źródło dla badań historycznych, ukazujących blaski i cienie chasydyzmu.
Opowieści przełożone z jidysz i hebrajskiego na polski wprowadzają nas w ów świat cadyków pełen cudów, mądrości, humoru, tańca, muzyki i śpiewu, radości z Tory, nadziei wbrew beznadziei w czasie Zagłady i w innych opresjach wielkich i małych, jakie przez wieki spadały na społeczność żydowską. Śmiała i chlubna decyzja wydawnicza, dzieło imponujące jakością i skalą, przygoda poznawcza i literacka dla wszystkich, którzy po „Skrzypku na dachu” czy serialu „Shtisel”, „Austerii” Juliana Stryjkowskiego, „Barwinkowym wianku” Stanisława Vincenza chcą w ten chasydzki świat wniknąć jeszcze głębiej.
Biblioteka Narodowa, Opowieści chasydzkie. Antologia, wyd. I, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 2025, s. 997