Film: Jan Jakub Kolski

Nagroda za oryginalność reżyserską i ponowne odkrycie polskiej prowincjonalności, w której może się odnaleźć nie tylko Polak.

Jan Jakub Kolski, czyli reżyser, scenarzysta i operator filmowy. Urodził się w 1956 r. we Wrocławiu. Pochodzi z filmowej rodziny – jego prababka była właścicielką kina w Łodzi, dziadek producentem i dystrybutorem filmowym, a ojciec i siostra pracowali jako montażyści. W latach 1976–81 Kolski pracował we wrocławskiej telewizji jako operator.

Od 1981 r. studiował w PWSFTViT w Łodzi na Wydziale Operatorskim i Realizacji TV, który ukończył w 1985 r. Na dużym ekranie zadebiutował w roku 1990 filmem „Pogrzeb kartofla”, przedtem wyreżyserował wiele filmów krótkometrażowych i dokumentalnych, z których do najważniejszych należą „Mały dekalog”, „Jak mnie kochasz”, „Słowiański świt” i „Ładny dzień”.

Jan Jakub Kolski jest również pisarzem; w roku 1994 opublikował książkę „Jańcio Wodnik i inne opowiadania”. Cztery lata później ukazała się jego debiutancka powieść „Kulka z chleba”. Jest także autorem bajki dla dzieci „Jadzia i Małoludki” (1998).

Ogólnopolską popularność przyniósł Kolskiemu wyreżyserowany w 1993 r. „Jańcio Wodnik”, w którym brawurowo zagrał Franciszek Pieczka i za który reżyser otrzymał Paszport POLITYKI. Jan Jakub Kolski podjął się później realizacji „Pornografii” Witolda Gombrowicza.

Kolski tworzy kino autorskie, jest uznawany za jednego z najciekawszych twórców polskiego filmu.