Mateusz Morawiecki – bankowiec walczący. Jak wyglądała jego droga do premierostwa
Jako młody chłopak drukował podziemną prasę i działał w „Solidarności Walczącej”. Karierę zrobił w bankowości, ale milionową pensję poświęcił dla rządu PiS.
Mateusz Morawiecki
PROWorld Economic Forum/Flickr CC by 2.0

Mateusz Morawiecki

Mateusz Morawiecki pochodzi z Wrocławia. Jest synem Kornela Morawieckiego, znanego opozycjonisty, założyciela „Solidarności Walczącej”, obecnie posła. Mateusz urodził się w 1968 roku, późno jak na opozycjonistę. Wcześnie jednak zaczynał i już jako licealista kierował pracami podziemnych drukarni. Zrywał flagi i malował antysystemowe hasła na murach, za co był bity i zatrzymany przez milicję.

W „Solidarności Walczącej” poznał niektórych najbliższych współpracowników, m.in. prezesa PKO BP Zbigniewa Jagiełłę, jedynego szefa państwowego banku, który przetrwał czystkę po dojściu PiS do władzy.

15-latka Morawieckiego porwało szukające jego ojca ZOMO. Funkcjonariusze kazali młodemu Morawieckiemu kopać własny grób, chcieli go zastraszyć i zmusić do współpracy. Morawiecki teraz o tym wspomina, pokazując, że jest ideowcem, a nie bankowcem, za jakiego uważa go część polityków PiS.

Jak historyk został bankowcem

W latach 90. XX wieku Morawiecki pracował w biznesie. Współtworzył m.in. firmy wydawnicze Reverentia (razem z Jagiełłą) i Enter Marketing-Publishing. Cały czas się jednak doszkalał. Ukończył studia Business Administration na Politechnice Wrocławskiej i Central Connecticut State University (1993). Uzyskał dyplom MBA na Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu (1995). Skończył też studia w Hamburgu (1995), Bazylei (1996) oraz Advanced Executive Program w Kellogg School of Management Uniwersytetu Northwestern, Evanston w USA (2006).

Był na stażu w Bundesbanku, pracował na Uniwersytecie Goethego we Frankfurcie. Za rządów Jerzego Buzka w 1998 roku pracował w Urzędzie Komitetu Integracji Europejskiej. Jak czytamy w „Encyklopedii Solidarności”, negocjował tam m.in. warunki przystąpienia Polski do Unii Europejskiej w dziedzinie finansów i bankowości.

W tym samym roku po raz pierwszy wszedł do polityki, zostając radnym AWS w sejmiku dolnośląskim (był nim do 2002 roku). Jednocześnie zaczynał karierę w bankowości. We wrocławskim Banku Zachodnim został doradcą prezesa ds. handlu zagranicznego, a później dyrektorem. Po połączeniu Banku Zachodniego z Wielkopolskim Bankiem Kredytowym został członkiem zarządu BZ WBK, a od maja 2007 roku – prezesem.

Czytaj także

Ważne w kraju

W nowej POLITYCE

Zobacz pełny spis treści »

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj