Zły dzień dla Antoniego Macierewicza i jego ludzi. Przegrywają prestiżowy proces z byłą oficer SKW
Najpierw odejście Bartłomieja Misiewicza z PiS, potem sądowa porażka Piotra Bączka – innego zaufanego szefa MON. Niedobre wiadomości spadają na Macierewicza jak zgniłe jabłka w podupadłym sadzie.
Od lewej: Piotr Bączek, Antoni Macierewicz i Zbigniew Wasserman.
Jerzy Dudek/Forum

Od lewej: Piotr Bączek, Antoni Macierewicz i Zbigniew Wasserman.

Chodzi o proces, który major Magdalena E. wytoczyła Bączkowi jako szefowi Służby Kontrwywiadu Wojskowego za to, że w ubiegłym roku wydał decyzję o zdegradowaniu jej o jeden stopień.

Warszawski wojewódzki sąd administracyjny uznał w czwartek, że zrobił to bezprawnie, i uchylił jego decyzję (wyrok nie jest prawomocny). Sprawę mjr E. i dramatyczne przypadki innych szykanowanych oficerów opisaliśmy w jednym z ostatnich numerów POLITYKI (nr 14/2017).

Naruszono prawo do obrony w postępowaniu dyscyplinarnym

– Argumenty, które podnieśliśmy przed sądem, zostały uwzględnione w całości – przyznał po ogłoszeniu wyroku pełnomocnik oficer, mec. Antoni Kania-Sieniawski. – Po uzasadnieniu sądu, które usłyszeliśmy [zostało przez sąd utajnione, dziennikarze mogli wysłuchać jedynie samego wyroku – red.], szef SKW powinien zastanowić się, czy robiąc takie rzeczy, nadal powinien pełnić swoją funkcję.

Wiadomo, że sąd stwierdził, że naruszone zostało prawo oficer do obrony w postępowaniu dyscyplinarnym przed komisją SKW, która m.in. nie zgodziła się przesłuchać zgłoszonych przez nią świadków i nie dopuściła do części czynności jej pełnomocnika.

Według adwokata szefostwo SKW chciało za wszelką cenę ukarać major, mimo że była wyróżniającym się oficerem kontrwywiadu wojskowego. Tyle że odmówiła współpracy z nowym kierownictwem szukającym wyimaginowanych dowodów na przestępstwa popełniane przez poprzedników. – Ukarano mnie rzekomo za to, że moje czynności zakłóciły działanie służby. Ale do dziś nie przekazano mi, o jakie działania chodzi. Warto walczyć o swoje i się nie poddawać – mówiła do dziennikarzy Magdalena E.

Pełnomocnik SKW nie chciała rozmawiać z dziennikarzami. Po ogłoszeniu wyroku pospiesznie opuściła sąd.

To już drugie tego typu orzeczenie warszawskiego WSA w sprawie oficera SKW. W grudniu 2016 r. sąd uchylił decyzję szefa kontrwywiadu wojskowego o degradacji płk. Krzysztofa Duszy, byłego szefa Centrum Eksperckiego Kontrwywiadu NATO.

Jak (i po co) Macierewicz degraduje oficerów

Major Magdalena E. była najlepszym oficerem SKW specjalizującym się w sprawach wschodnich. Jej problemy zaczęły się, kiedy stanęła w obronie płk. Duszy, mówiąc otwarcie przełożonym, że nie wierzy w kierowane przeciw niemu zarzuty. Zapłaciła za to degradacją do stopnia kapitana i szykanowaniem po odejściu ze służby (umowę o pracę rozwiązała 20 września 2016 r.), choć nawet rzeczniczka komisji dyscyplinarnej w SKW, uzasadniając nałożoną na nią karę, musiała przyznać, że obwiniona pracowała bardzo ofiarnie – w pracy zostawała nawet na noc i sypiała w biurze.

Major to bohaterka misji wojskowych w Afganistanie, wyróżniona polskimi i natowskimi odznaczeniami. Po powrocie z misji bojowych znów zaczęła pracować w kontrwywiadzie. Z sukcesami – jednym z nich było ujawnienie rosyjskiego szpiega w polskiej armii, doprowadziła również do wymiany polskiego oficera aresztowanego na Białorusi. Za tę drugą sprawę stanęła jednak przed komisją dyscyplinarną oskarżona o samowolne działanie: bez wiedzy przełożonych miała pomagać rodzinie więzionego oficera. – Zrobiła to, bo po zmianie władzy żona i dzieci oficera przestali dostawać o nim jakiekolwiek informacje i nawet nie wiedzieli, czy żyje. Wina major miała polegać na tym, że przekazała im informacje o jego stanie zdrowia i na własną rękę pracowała dalej nad jego zwolnieniem, zresztą z sukcesem – opowiada osoba znająca kulisy sprawy. Na szczęście cała operacja skończyła się wystarczająco wcześnie, bo rozpoczynając postępowanie dyscyplinarne, SKW ujawniły fakt istnienia negocjacji z Białorusinami, co oni – wściekli – uznali za zdradę i stwierdzili, że z Polakami już nigdy nie dokonają żadnej wymiany.

Służby „zajęły się” nią odpowiednio także po odejściu z wojska. Szukając pracy, głównie w firmach związanych z produkcją na rzecz obronności, odbywała zwykle dwie rozmowy: na pierwszej są zachwyty nad jej doświadczeniem, na drugiej słyszy już komunikat typu: „sama pani rozumie, że pani obecność w firmie będzie przez władze uważana za istotną przeszkodę w otrzymaniu przez nas dalszych zamówień rządowych”.

– Z takimi ludźmi jak ja nikt na świecie nie postępuje w ten sposób. Dziś chcą nas złamać nasze własne władze, a jutro spróbują zrobić to Rosjanie. Przecież oni dokładnie tak działają: czekają, aż ktoś znajdzie się na dnie, a potem podają mu pomocną dłoń – mówi POLITYCE. Bez prawa do emerytury, była major myśli teraz o pracy kelnerki lub taksówkarza. Tak Polska PiS podziękowała jej za służbę.

Czytaj także

Polityka Cyfrowa

Teraz miesiąc od nas w prezencie!

Zaprenumeruj

Ważne w kraju

W nowej POLITYCE

Zobacz pełny spis treści »

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj