Muzyka

Głębokie ożywienie

Recenzja płyty: Aphex Twin, „Syro”

materiały prasowe
Płyta nie brzmi na szczęście jak album dinozaura i jest płytą żywiołową, ale zaskakująco poukładaną i spójną.

Niedawne Sacrum Profanum zakończyła impreza z okazji 25-lecia wytwórni Warp, która przyniosła światu niemało wybitnych płyt z abstrakcyjną i wyrafinowaną muzyką klubową do słuchania. A początek wieczoru stanowiło gremialne przesłuchanie pierwszej od 13 lat nowej płyty Aphex Twina – bodaj najwybitniejszego artysty z Warp. „Syro” nie brzmi na szczęście jak album dinozaura i jest płytą żywiołową, ale zaskakująco poukładaną i spójną, jak na przewrotną i niespokojną naturę ukrywającego się pod mnóstwem pseudonimów Richarda D. Jamesa. Koncepcja zakorzeniona jest w jego muzyce poszarpanych rytmów i ambientowych, syntezatorowych plam, dobrze znana z lat 90., choć autor częściej urządza sobie brawurowe wycieczki w stronę brzmień z okolic jazzowego fusion i popisuje niebywałą paletą wykorzystanych urządzeń. Aphex Twin odłożył na bok ambicje ścigania się z Johnem Cage’em i pisanie utworów na preparowany fortepian (poprzednia płyta „Drukqs”), za to dużo tu aranżacyjnych głębi i koronkowej wirtuozerii, publiczność krakowskiego festiwalu miała się więc w co wsłuchiwać.

 

Aphex Twin, Syro, Warp

Polityka 40.2014 (2978) z dnia 30.09.2014; Afisz. Premiery; s. 81
Oryginalny tytuł tekstu: "Głębokie ożywienie"
Więcej na ten temat
Reklama

Czytaj także

Pomocnik Historyczny

Przyczyny powstania III Rzeszy

Upadek pierwszej niemieckiej demokracji, Republiki Weimarskiej, był niemal zaprogramowany przez wydarzenia wewnętrzne i międzynarodowe. Demokracja ta powstała z niezaakceptowanej klęski w Wielkiej Wojnie. Kontestowano ją na prawicy i lewicy.

Jerzy Holzer
21.09.2021
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną