Recenzja serialu: „Edukacja XD”, scen. Malcolm XD i Łukasz Kośmicki
Komedia ma gorzki smak, choć scen absurdalnie zabawnych nie brakuje.
Komedia ma gorzki smak, choć scen absurdalnie zabawnych nie brakuje.
Komediodramat? Tragikomedia? Trwający cztery godziny miniserial „Kwestia seksu i śmierci” (w oryginale „Dying for Sex”) jest oparty na podkaście Nikki Boyer, aktorki, piosenkarki i gospodyni programów rozrywkowych, w którym pomaga swojej najlepszej przyjaciółce Molly Kochan opowiedzieć jej historię.
Najlepiej wypadają historie kameralne, skupiające się na emocjach postaci.
Pierwszy sezon „The Last of Us” (2023 r.) okazał się sukcesem na miarę gry cenionej za fabułę i kreację postapokaliptycznego świata, przede wszystkim zaś za psychologię bohaterów, ich skomplikowane relacje i dylematy moralne, przed jakimi stają – oni, a wraz z nimi gracze.
Zamiast solidnej rozrywki dostajemy serial zmarnowanych szans.
Przybywa produkcji obśmiewających (i monetyzujących) kondycję amerykańskiego show-biznesu, zjadającego własny ogon w poszukiwaniu pewnego zysku w niepewnych czasach.
Ciekawa rzecz, udanie łącząca ambicje z rozrywką.
Już po seansie kilku epizodów można pokusić się o parafrazę memicznego hasła: w świecie coraz słabszych adaptacji komiksowych bądź „Daredevilem”.
Przejmująca, solidnie nakręcona i pierwszorzędnie zagrana historia.
Nie ma tu wielkich nazwisk, jak w ekranizacji Viscontiego z 1963 r., ale jest klimat.
Trudno w to uwierzyć, ale sprawa eksplozji bomby na pokładzie samolotu linii Pan Am z Londynu do Nowego Jorku, która 21 grudnia 1988 r. zabiła 259 pasażerów (a kolejne 11 osób zginęło w szkockim miasteczku Lockerbie, na które spadły szczątki maszyny), wciąż nie jest wyjaśniona.
Trafna analiza kruchych więzi społecznych oraz pełne goryczy spojrzenie na obojętność Europy wobec uchodźców oraz wyzwań, jakie niesie ze sobą wcale nie odległa przyszłość.
Kultura popularna lubi odsłaniać mroczne oblicze wiktoriańskiej Anglii: społeczne nierówności, biedę, narastającą przestępczość, cenę, jaką za postęp płacą wykluczeni.
Serial opowiada o desperacji i sam też jest dość desperacki.
Akcja znów rozwija się powoli, tłem są tym razem porywające ujęcia przyrody, a ludzkim zmaganiom ze spokojem przyglądają się małpy.
Serial wydaje się wyprany z emocji, a bohaterowie są jednowymiarowi.
Serial pełen schematów, można mu wiele zarzucić, jednak kontekst powyborczej Ameryki Trumpa i Muska robi swoje.
Brutalna opowieść o wymachiwaniu maczetami i paleniu szalików wrogiego klubu.
To kolejna franczyza rozwijana z czysto biznesowych powodów, ale na tle masowo produkowanych seriali wyróżnia się na plus.
Jak przystało na sensacyjną rozrywkę, sporo tu zwrotów akcji.