Recenzja książki: Jan Gondowicz, "Duch opowieści"
Teksty zamieszczone w zbiorze są arcyciekawe, dowcipne, a przy tym często zwieńczone błyskotliwymi puentami.
Teksty zamieszczone w zbiorze są arcyciekawe, dowcipne, a przy tym często zwieńczone błyskotliwymi puentami.
Te ciekawe listy pochodzą z lat 70., uzupełniają je fragmenty dziennika pisarza, wspomnienia reżysera i obszerne przypisy.
Wbrew tytułowi wątków romansowych na kartach tej biografii jest niewiele. W przeciwieństwie do rewolucji, której momentami jest tak dużo, że z pola widzenia niemal znika sam bohater książki.
Szpakowska zawsze zmusza do myślenia, choćbyśmy studia skończyli już dawno temu.
Zawiłe i fascynujące losy lipicanów podczas II wojny i tuż po niej.
Najsławniejsza powieść autora i pierwszą przełożoną na polski.
Mapa intelektualna XX-wiecznej Francji.
Cenne studium (nie tylko) macierzyństwa.
Środowiska emigracyjne uznały tę powieść za obsceniczną i wulgarną, ale szybko stała się biblią undergroundu.
Kira Gałczyńska książką „Jeszcze nie wieczór” debiutuje w roli powieściopisarki.
Świat się skomplikował. Forsyth, usiłując za tym nadążyć, robi to z wyraźną zadyszką.
Czy współczesny świat jest połączeniem antyutopii George’a Orwella i Aldousa Huxleya?
Biografia kompetentna, wręcz drobiazgowa.
Jest w debiucie prozatorskim Agnieszki Wolny-Hamkało jakaś energia, która irytuje i zaciekawia zarazem.
Kolejna mistrzowska powieść Hiszpana.
Panorama powikłanych losów.
Powrót do oświeceniowego sentymentalizmu i odświeżenie, popularnego szczególnie w epoce Woltera i Diderota, gatunku powieści epistolarnej.
Momentami czytanie „Bum!” przypomina szukanie wyjścia z labiryntu. Bywa żmudne, mozolne i zniechęcające, jednak po wyjściu na zewnątrz czujemy, że warto było się wysilić.
To książka, którą chce się obficie cytować.
Autor nie szczędzi ciepłych słów dziennikarskiej młodzieży, zachęca ją do przejmowania zawodowej pałeczki.