Piszemy o wszystkim, co ważne

Codziennie coś nowego. Bądź w centrum wydarzeń.

Subskrybuj
Świat

Hokus fiskus

Nie damy daniny

materiały prasowe
Przerzucając astronomiczne sumy z kraju do kraju i wykorzystując różnice w lokalnych przepisach, międzynarodowe koncerny legalnie unikają płacenia podatków.

Johannes Teyssen uważa się za menedżera z globalnymi perspektywami. Jako szef olbrzymiej firmy energetycznej E.on z siedzibą w Düsseldorfie jest dumny z tego, że dwie trzecie przychodów uzyskuje za granicą. Również kwestie przyszłości jego branży, takie jak zmiana źródeł energii lub ochrona klimatu, chce rozwiązywać na poziomie globalnym: Kto myśli na skalę krajową, myśli zbyt wąsko.

Ostatnio jednak także dochody jego firmy okazały się za małe, zrozumiałe zatem, że Teyssen chce poprawić pod tym względem sytuację koncernu, korzystając z międzynarodowej pomocy. Niemiecka spółka akcyjna E.on przygotowuje się do przekształcenia w przyszłym roku w europejską spółkę akcyjną. Ta zmiana w przypadku przeniesienia siedziby za granicę ułatwi także przechytrzenie krajowych i międzynarodowych urzędów finansowych. E.on, wyrażając się w żargonie eksperckim, stworzy dla siebie nowe „opcje podatkowej optymalizacji” – zupełnie legalnie, ale na rachunek kasy państwowej. Ze swoim planem przekształcenia koncern będzie miał możliwość nadrobienia zaległości w dyscyplinie, w której elitarna liga światowych koncernów prześciga niemiecką konkurencję: zgarnianie milionów prawie bez płacenia podatków.

Koncerny takie jak Pepsi, Starbucks lub Intel rozprowadzają swoje produkty na całym świecie, prezentują się jako dbające o środowisko i postępowe, chełpią się swoją odpowiedzialnością społeczną. Gdy jednak przychodzi do podzielenia się z ogółem odpowiednim udziałem w ich firmowych zyskach, ikony globalnego kapitalizmu okazują się skrajnie aspołeczne.

Pełna wersja artykułu dostępna w 48 numerze "Forum".

Reklama

Warte przeczytania

Czytaj także

Świat

Gerhard Schröder, towarzysz Putina. Toksyczny związek na dobre i złe

Były kanclerz Gerhard Schröder, który wciąż nie wyrzekł się przyjaźni z gospodarzem Kremla, jest symbolem wszystkich niemieckich problemów z Rosją. Ale wcale nie najgorszym.

Marek Orzechowski
19.05.2022
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną