Świat

Dziwny koniec dziwnej sprawy

Kamerdyner papieża skazany

Tempo było ekspresowe. Czwartego dnia rozprawy sąd watykański wydał wyrok na papieskiego lokaja Paolo Gabrielego oskarżonego o kradzież, a dokładnie nielegalne przywłaszczenie, tajnych dokumentów papieża: osiemnaście miesięcy więzienia.

Tempo ekspresowe, prawda, tylko nie jest jasne, czy sprawa została w tym ekspresowym tempie do końca wyjaśniona, czy może raczej szybkie tempo pozwoliło nie drążyć zbyt głęboko, co się właściwie stało.

Bo przecież takie rzeczy zdarzają się w państwie papieskim rzadko: ktoś z najbliższego, najbardziej zaufanego kręgu głowy tego państwa, papieża Benedykta XVI, przez sześć lat ma wgląd w jego tajne, poufne lub po prostu prywatne dokumenty i listy. I wynosi część z nich do siebie.

A część z tej części daje włoskiemu dziennikarzowi, który ogłasza je w swojej książce o kulisach Watykanu. O machinacjach finansowych, podejrzanych operacjach biznesowych, rywalizacji grup prałatów o wpływy i władzę. Tak wybucha sprawa nazwana w mediach VatiLeaks – kolejny cios w wizerunek Watykanu za pontyfikatu Benedykta XVI.

Czy i kto za tym stał, prócz kamerdynera? Wygląda na to, że nie. Takie przynajmniej wrażenie może wywołać przebieg procesu. Z znanych mi relacji wyłania się obraz Paolego jako kogoś niezbyt dojrzałego. Prócz tysiąca stron wykradzionych dokumentów, policja watykańska wyniosła z jego domu dziesiątki, jeśli nie setki tysięcy stron innych materiałów, które latami gromadził legalnie, z powszechnie dostępnych źródeł.

A to o włoskiej masonerii, a to zasadach działania tajnych służb, a to o okultyzmie, a to o jodze i buddyzmie itp. Paolo sprawia wrażenie owładniętego jakąś obsesją spiskową, wszędzie węszącą zagrożenie, a z drugiej strony dewocją religijną, silnym emocjonalnym kultem polskiej świętej Faustyny Kowalskiej, mistyczki i wizjonerki, której przez długie lata Kościół nie dostrzegał, a którą na ołtarze wyniósł Jan Paweł II.

W słowie końcowym na sali rozprawy Gabriele powtórzył, że niczego nie kradł, tylko działał z miłości do Kościoła i obecnego Ojca Świętego (mnożą się spekulacje, że papież ułaskawi swego lokaja). Jego linia obrony jest więc taka, że chodziło mu o zwrócenie uwagi na zło, jakie dostrzegł w wyniesionych dokumentach.

Dlatego dokonał „wycieku”. No tak, ale czy pokazywał lub przekazywał te dokumenty jeszcze innym osobom i komu? Tego się z procesu nie dowiedzieliśmy. Wygląda na to, że w ekspresowym tempie sąd zostawił nas właściwie raczej z pytaniami niż odpowiedziami, jaka jest prawda o Paolo i jego występku.

Dziwny jest ten Watykan.

Więcej na ten temat

Warte przeczytania

Reklama

Codzienny newsletter „Polityki”. Tylko ważne tematy

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość potwierdzającą.
By dokończyć proces sprawdź swoją skrzynkę pocztową i kliknij zawarty w niej link.

Informacja o RODO

Polityka RODO

  • Informujemy, że administratorem danych osobowych jest Polityka Sp. z o.o. SKA z siedzibą w Warszawie 02-309, przy ul. Słupeckiej 6. Przetwarzamy Twoje dane w celu wysyłki newslettera (podstawa przetwarzania danych to konieczność przetwarzania danych w celu realizacji umowy).
  • Twoje dane będą przetwarzane do chwili ew. rezygnacji z otrzymywania newslettera, a po tym czasie mogą być przetwarzane przez okres przedawnienia ewentualnych roszczeń.
  • Podanie przez Ciebie danych jest dobrowolne, ale konieczne do tego, żeby zamówić nasz newsletter.
  • Masz prawo do żądania dostępu do swoich danych osobowych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, a także prawo wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania, a także prawo do przenoszenia swoich danych oraz wniesienia skargi do organu nadzorczego.

Czytaj także

Społeczeństwo

Dramat dzieci z wrodzonymi wadami

Co roku rodzi się ponad 2 tys. dzieci z głębokimi wadami. Ich rodziców czasem trzeba zastąpić lub im pomóc. Lecz nie ma kto tego zrobić.

Agnieszka Sowa
01.11.2016
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną