Autor monumentalnego „Głodu” jedną z wcześniejszych książek poświęcił migracjom, kolejnej wielkiej sprawie i bolączce świata.
Kapitalny portret nie tylko wsi, ale też relacji ze zwierzętami.
Spośród poświęconych zwierzętom książek, których ostatnio ukazuje się całkiem sporo, „Sennik ciem i motyli” Roberta Pucka wyróżnia się erudycyjnym bogactwem.
Nowa, monumentalna biografia Zbigniewa Herberta pokazuje skomplikowaną postać, a poprzez nią najważniejsze polskie powojenne spory, które są żywe i dzisiaj. Wydane jednocześnie żartobliwe listy Szymborskiej i Herberta są tej książki kapitalnym dopełnieniem.
Ta historia jest punkowa, bo punki z ich niewyparzonymi językami potrafili o sobie opowiadać najmocniej.
Z opowieści wyłania się człowiek pozytywnie nastawiony do świata, zawsze w zgodzie ze sobą.
Niesłychana siła języka, która rozsadza ramy historii i prowadzi czytelnika w nieznane. I jest to podróż fascynująca.
Gotowy materiał na scenariusz szpiegowsko-przygodowego filmu.
Autor znowu stał się więźniem swojego ulubionego tematu. A wyglądało, że będzie inaczej.
Interesująca lekturą dla tych, którzy śledzą losy XX-wiecznych artystów i nieszablonowych kobiet.
Książka okazuje się opowieścią o wydostawaniu się z przeszłości za pomocą języka i o traceniu życia i pisania.
Książka genialnie oddaje klimat epoki.
Ta książka mogłaby mieć również tytuł „Niewidzialni”. Niewidzialni dla rządu, dla prawa, dla większości społeczeństwa.
Książka „Wyspa Węży” Małgorzaty Szejnert przypomina o jednej z najważniejszych reporterskich prawd: interesujący temat niejednokrotnie znajduje się tuż pod ręką.
Powieść o wolności, którą można zrealizować w najdziwniejszych konfiguracjach zdarzeń i osób.
Konflikty na tle rasowym, imigracja, ciągłe zdumienie wyborczym zwycięstwem Donalda Trumpa – tym od paru lat żyją Amerykanie.
Knausgård przyzwyczaił czytelników do ambiwalentnych uczuć, od fascynacji zapisami codzienności po wkurzenie, które może budzić narcystyczny narrator.
„Z nienawiści do kobiet” jest tytułem jednego z zawartych w tej książce reportaży, poświęconego sprawie żołnierek molestowanych przez stukilowego prokuratora odpowiadającego za przestrzeganie przepisów w bazie w Afganistanie.
Specjaliści pewno będą mieli do tej książki wiele uwag, ale lepszej popularyzacji tematu islamskiego w literaturze polskiej ostatnich lat nie widzę.
Ta książka to zbiór scenek, które chcą być atrakcyjne, i to jest wbrew istocie powieści, która potrafi przecież pokazać życie niekoniecznie jako pasmo fajerwerków i ekscesów.
