Zgromadzone w zbiorze fotografie z mniejszych miejscowości obrazują ogromną inwencję Polaków w stwarzaniu pozorów upiększania przestrzeni.
Po lekturze tej powieści pozbędziemy się, przynajmniej częściowo, kompleksu wyższości wobec sąsiadów. Nie tylko nas historia nie pieściła.
Można odnieść wrażenie, że dostaliśmy 80 stron rozmowy i niewiele ponadto.
Nagromadzenie niesamowitych przypadków, zbiegów okoliczności i nagłych olśnień bohatera podważa wiarygodność całej historii.
Głód mieszkaniowy w przedwojennej Warszawie był nie mniej dokuczliwy niż w dzisiejszych miastach.
Zamiast gry literackiej otrzymujemy nużące wywody bohatera, które co raz osuwają się w banał i w jakieś podejrzane egzaltacje.
Dokumentacja największych osiągnięć Krzyszkowskiej, ale nie tylko czarno-białe zdjęcia decydują o jego wartości.
Trudno o bardziej literacko zagospodarowany temat niż macierzyństwo – tutaj ukazane mniej tradycyjnie, bo jako doświadczenie ekstremalne.
Wojenni weterani wspominają swoich kolegów, którzy do ZSRR wrócili w cynkowych trumnach.
Manifest polityczny, nawołując do snu jako buntu. Aż trudno potem beztrosko zmrużyć oko.
To doskonała, świetnie przełożona i opracowana opowieść, którą pochłania się z zapartym tchem od pierwszej do ostatniej strony.
Całość, choć wciągająca, sprawia jednak wrażenie poprawnie odrobionego zadania literackiego.
W istocie obcujemy z najwyższych lotów literaturą, będącą zapisem XX-wiecznej historii.
Grube powieści zza oceanu mają ostatnio w Polsce duże wzięcie. Świetnie by było, gdyby takim powodzeniem cieszyła się też nowa powieść Macieja Hena.
„Jeden z nas” próbuje dociec, jak spokojne, zamożne, niewielkie i egalitarne społeczeństwo niechcący stworzyło masowego mordercę.
„Relaks amerykański” jest czwartą książką Juliusza Strachoty, który w tekście dla kampanii „My, narkopolacy”, opublikowanym w ubiegłym roku w „Gazecie Wyborczej”, ujawnił i opisał swoje uzależnienie od antydepresantu Xanax.
O tyranach, którzy swą wielkość chcieli utrwalić także w monumentalnych gmachach.
Można się zjeżyć na sam pomysł – dziś przecież wszyscy publikują zapiski.
Powieść pochłania się z zachwytem, szczególnie fragmenty poświęcone umierającemu Fiodorowi czy szaleńczej, wycieńczającej grze w badeńskich kasynach.
Ważna pozycja o street arcie.
