Recenzja książki: Lydia Millet, „Ewangelia dzieciństwa”
Ta książka jest przypowieścią o końcu świata.
Ta książka jest przypowieścią o końcu świata.
Ta intymna, powściągliwie autobiograficzna książka jest medytacją o życiu, śmierci i dzielącej je cienkiej granicy.
Korzeni zła trzeba szukać głębiej niż na ulicach zakazanych dzielnic.
Niczym wnikliwy psychoterapeuta, autorka analizuje filmy Holland pod kątem ukrytych głęboko treści. Odkrywcze i pouczające.
Surdykowski zaprasza nas do półonirycznej wyprawy do krainy wolnego ducha, gdzie nic nie jest oczywiste.
Napięcie między życiem wewnętrznym i zewnętrznym powoduje, że tę powieść też czyta się w napięciu.
Druga pełnowymiarowa powieść Agnieszki Jelonek przypomina rozciągnięte opowiadanie.
Autobiografia Woody’ego Guthriego „Bound for Glory” (taki jest jej oryginalny tytuł) z pewnością należy do kanonu tekstów kultury amerykańskiej.
Opowieść o słabej męskości, samobiczującej się i nieznośnej.
Przejmujący traktat o zmierzchu kultury i czarnych chmurach zbierających się nad światem.
Pojemne i kolażowe archiwum polskiej gwary.
Autorka planowała tę książkę przez kilkadziesiąt lat i szukała dla niej formy.
Po wydanej przed kilkoma laty powieści „System Sulta” Maciej Miłkowski wraca do krótkich form.
Klimat książek urodzonego na Alasce Davida Vanna jest arktyczny, nawet jeśli główną część akcji umieszcza pośród dziewiczych indonezyjskich wysp.
„Trąby jerychońskie” to literatura dogłębnie feministyczna.
Ten literacko-graficzny leksykon jest przy okazji nie tyle atlasem geograficznym, ile historycznym.
Autorskie podsumowanie roku w literaturze światowej.
Autorskie podsumowanie roku w polskiej literaturze.
Zagadka Zinnemanna polega na tym, że urodził się w 1907 r. w Rzeszowie, a przez długie lata oficjalna wersja jego biografii podawała jako miejsce jego urodzenia Wiedeń lub Austrię. Dlaczego?
Teczki zgromadzone w ramach „Hiacynta” wciąż są utajnione i kto wie, czy nie studiują ich dzisiejsi stróże moralności?