Recenzja książki: Jan Mencwel, „Betonoza. Jak się niszczy polskie miasta”
Reporterska opowieść Jana Mencwela dostarcza narzędzi do uniknięcia katastrofy.
Reporterska opowieść Jana Mencwela dostarcza narzędzi do uniknięcia katastrofy.
Nunez nie pisze dla czytelnika gotowych scenariuszy, raczej czyni widocznym coś, co wcześniej pozostawało niewidzialne, i zaprasza do napisania scenariusza na własną rękę.
Szkoda, że polskie tłumaczenie skrzy się od błędów.
Polecam lekturę z przerwami na słuchanie stosownych utworów.
Calvino jest w Polsce wznawiany i kochany. Ale jego eseistyka pozostaje mało znana.
Kilka lat temu Radosław Młynarczyk odkrył i opublikował młodzieńczą prozę Marka Hłaski „Wilk” i jego juwenilia, a teraz wydał znakomitą biografię tego pisarza.
Sumińska po raz kolejny podejmuje bezkompromisową walkę o prawa zwierząt do godnego życia, niepowierzchownie wpisującą się w obecną dyskusję wokół „5 dla zwierząt”.
Opowiadania Kereta są niczym historie snute przez kogoś, kto, lekko wstawiony, dosiadł się do nas przy barze.
Opowiadania Igora Jarka rozgrywają się głównie w Nowej Hucie, ale mogłyby dziać się wszędzie w Polsce.
Debiutancka książka Chamiera-Gliszczyńskiego jest jak odnalezione dzieło czasów międzywojnia.
Kryminał w starym stylu.
Jest to poezja namiętnie związana z życiem i muzyką, która wybucha tuż za ogrodzeniem cmentarza.
Ta powieść jest duszna w rytmie i w swojej cielesności.
Śląsk jest znakomitym materiałem na powieść. Albo nawet sam w sobie jest powieścią.
Wybitni myśliciele zasługują na świetnych biografów.
Książka Waldemara Kuligowskiego jest tabletką, która powinna być przepisywana homofobom i transfobom na receptę.
Saga rodzinna opowiedziana przez kronikarza, który jest jednocześnie kpiarzem.
Prawdziwe historie z czasu okupacji mogą wydawać się gotowym tematem literackim.
Opowiadania Huellego rozpięte są wokół spraw ostatecznych, czasem czuć w nich tęsknotę za cudem odrodzenia.
Społeczne zmiany, których pragnął Dazai, miały nadejść dopiero kilka lat po jego śmierci.