Recenzja książki: Denis Johnson, „Sny o pociągach”
Dostajemy porywającą opowieść o życiu, w którym nic nie ma, ale które mimo to wydaje się pełne.
Dostajemy porywającą opowieść o życiu, w którym nic nie ma, ale które mimo to wydaje się pełne.
To proza ostra niczym rzeźnickie ostrze, skutkująca moralną zgagą w postaci refleksji nad naszym podejściem do zwierząt.
Ali Smith napisała powieść o podziałach wewnątrzrodzinnych i o różnych sposobach ucieczki od rzeczywistości, kiedy ta jest nie do zniesienia.
Zmieszanie przeszłości z teraźniejszością daje świetne efekty.
W tej powieści Piotr Ibrahim Kalwas, publicysta i pisarz, pozostaje daleko od tematów, z którymi możemy go kojarzyć: od polityki, islamu czy Egiptu.
Amerykański pisarz przedstawia depresję z dużą przenikliwością, jakby chciał odkryć jakiś nowy, przeoczony motyw choroby.
Zabawna, pełna czułości wobec bohaterek, flirtująca z kiczem i rozpasana językowo, z wyjątkowym wdziękiem podkłada dynamit pod normatywne sposoby opowiadania o historii i zbiorowości.
Świetna, wstrząsająca, oczyszczająca proza.
Mansfield z wielką uważnością pokazuje swoich bohaterów, o których myślimy długo po zamknięciu książki.
Chłonie się tę korespondencję jak żywą historię powojennej literatury.
Autorskie podsumowanie roku w literaturze światowej.
Autorskie podsumowanie roku w polskiej literaturze.
Leociak obok diagnozy dostarcza też pocieszenia.
Nie dość, że literacko Burton brzmi frapująco, to czytamy jego słowa, jakby były pisane dla nas dzisiaj.
W tej wielowątkowej opowieści znajdzie się miejsce na brutalną samoocenę.
Sciascia to pisarz na wskroś współczesny.
Rozmowa o rybach okazuje się rozmową o tym, co nas wszystkich dotyczy.
Książki o miłości niewątpliwie łatwo się sprzedaje, ale w tej akurat jest autentyzm.
Ludzkość, która marzyła o okiełznaniu natury i przezwyciężeniu śmierci, potyka się o wirusa.
Za sprawą misternej konstrukcji ta historia tworzy przejmującą całość.