Recenzja książki: Rafik Schami, „Sofia albo początek wszystkich historii”
W obyczajach i historii odległej, zdawałoby się, Syrii odnajdujemy rysy niepokojąco znajome.
W obyczajach i historii odległej, zdawałoby się, Syrii odnajdujemy rysy niepokojąco znajome.
Ta książka jest zbiorem przypisów – snutych przez Chutnik i Karolinę Sulej opowieści o współczesnych kobietach, które próbują robić swoje.
Dawno nie czytałam tak wstrząsającej książki poetyckiej.
Z mądrością Żukowskiej powinno być nam wszystkim po drodze.
Po raz kolejny Tochman sięga po najcięższe tematy: masowej śmierci, nienawiści, narodowego rozdarcia, wychodzenia z traumy.
Cały czas czujemy to napięcie między niewypowiedzianą grozą rzeczywistości a pogodną, niewinną opowieścią.
Birobidżan to reportersko-historyczny opis pewnej radzieckiej idei.
To komiks dla tych, których zasmuciły wieści o końcu serialu „Wikingowie”. Przesycona realizmem, brutalnością i zimnem trzytomowa opowieść o ludziach północy.
Autor sprytnie używa Gubernika jako nośnika idei historii alternatywnej – w jego ustach pytanie „co by było, gdyby historia potoczyła się inaczej?” nabiera zaskakującego znaczenia.
Powstał nie tyle zobiektywizowany wykład historii, ile autorska interpretacja, opowieść o władcach z krwi i kości, często idąca w poprzek utrwalonych poglądów.
Ta niezwykła plecionka, utkana przez Rudniańską, jest bardzo przekonująca.
Nienawistne słowa nie tylko same krzywdzą, ale też otwierają przestrzeń do czynów.
W pewnym sensie jest to powieść feministyczna, ale i demaskująca feminizm, w świecie nauki i kultury staje się on bowiem wygodnym, ułatwiającym awans i rozpoznawalność kluczem do kariery.
Ta książka to kolejny ważny przykład pokomplikowanej ontologii poezji.
To, co ciekawe w opowieści Libery, to połączenie okrucieństwa konkretnego czasu z fantastyczną groteską, która pokazuje, jak bardzo historia przypomina okrutną baśń.
Powieść koreańskiego kandydata do Nobla otwiera scena podróży ciężarówką.
Ta opowieść, wpisana w egzotyczne realia, ma walor uniwersalny.
Równoległe losy copywriterki i barmanki opowiada z biglem, historia ma tempo, napisana jest z poczuciem humoru i lekkością.
Szczytem kunsztu autorki jest pasjonujący rozdział poświęcony kreacjom na czerwonym dywanie, błyskotliwie wiążący je z opisem działania Hollywood.
Powieść jest absolutną klasyką, przetłumaczoną przez znawcę literatury japońskiej prof. Mikołaja Melanowicza.