Nie byłoby go bez Warszawy i Warszawy bez niego. Nie byłoby też „Lalki”.
Warszawa lat 70. XIX w.: wielkie aspiracje, jeszcze większe ograniczenia.
Zamknijmy oczy i wsłuchajmy się w Warszawę lat 70. XIX w.
Byli najpotężniejszą rodziną przemysłowców i bankierów drugiej połowy XIX w. nie tylko w Warszawie. Przecierali szlaki postaciom takim jak Stanisław Wokulski, literacki bohater „Lalki”.
Jedna z gałęzi rozrośniętej arystokratycznej rodziny udzielała się społecznie w Warszawie czasów Prusa, a Jan Tadeusz Lubomirski został pierwowzorem księcia z „Lalki”.
W czasach „Lalki” bonapartyzm był politycznie martwy. Ale mit Napoleona przetrwał w osobach takich jak powieściowy Ignacy Rzecki. A następnie zyskał nowy blask za sprawą pokolenia malarzy, pisarzy i historyków.
Uprzykrzający życie baronowej studenci są barwnymi bohaterami „Lalki”. Jak wyglądała ich edukacja i życie w Warszawie drugiej połowy XIX w.
Emancypacja w Warszawie Bolesława Prusa nie zaczęła się od głośnych politycznych deklaracji, lecz od większej widoczności kobiet w przestrzeni publicznej po 1864 r.
Szewc, który dorobił się własnego sklepu, był jednym z najlepszych rzemieślników warszawskich drugiej połowy XIX w.
Naukowiec, eksperymentator, wynalazca, którego cechy ma Julian Ochocki z „Lalki”.
Na wielu jego obrazach możemy zobaczyć Warszawę czasów Prusa i „Lalki”.
Ten prezydent Warszawy był Rosjaninem i lojalnym sługą cara, ale dzięki jego zabiegom miasto, choć pozostawało częścią wschodniego imperium, pod koniec XIX w. cywilizacyjnie przesunęło się na Zachód.
W jakiej Europie żyli Rzecki i Wokulski, co działo się wtedy w świecie i dlaczego elity mówiły po angielsku.
Odpowiedzią na klęskę powstania styczniowego był m.in. pozytywizm. Znany głównie w postaci literackiej, był tak naprawdę przeniesieniem zakazanej polityki w sferę zajęć codziennych, z pozoru przyziemnych.
Gdy przemysłowy kapitalizm w Królestwie Polskim zaczął brać górę nad swojskim feudalizmem, aspiracje nowego społeczeństwa były ciągle zakotwiczone w przeszłości.
Z jednej strony luksusowe sklepy, eleganccy oficerowie gwardii, bale i rauty na Zamku Królewskim, z drugiej represje i złowieszczy cień Cytadeli – oto mikroświat rosyjskiej Warszawy.
Mniejszości niemiecka i żydowska w Warszawie w oczach Polaków.
Warszawski półświatek roił się od bandytów, przemytników, stręczycieli i handlarzy ludźmi. Nie brakowało nawet złodziei bielizny.
Pojedynki – choć zakazane, to honorowe.
Okręt podwodny, kamizelka kuloodporna, kamera dająca stabilny obraz, kolorowy film, rafinacja ropy naftowej i inne wynalazki Polaków.
Pomoc ubogim stała się jednym z ulubionych zajęć warszawskiej arystokracji i finansjery. Pozwalała publicznie demonstrować wspaniałomyślność oraz zamożność.
Małżeństwo – najważniejsza decyzja kobiety końca XIX w.
Popularne rozrywki Warszawiaków.
Jak i gdzie jadali Warszawiacy.
Jak nosiła się elita Warszawy końca XIX w.
Ogłoszenie startu prac nad aż dwiema nowymi „Lalkami”, odpowiednio 48 lat po premierze serialu Ryszarda Bera i 58 lat po filmie Wojciecha Jerzego Hasa, z początku wzbudziło więcej wątpliwości niż aplauzu. Ale wcześniejsze kanoniczne ekranizacje i teatralne eksperymenty też wywoływały wiele dyskusji.
Dwie Warszawy