To nie jest nowy Houellebecq, najnowszy z tekstów pochodzi z 2008 r. Są tu felietony, recenzje, wywiady, odpryski, których nie włączył do swoich powieści.
Przedstawione w książce zespoły Lemmy’ego – Hawkwind i Motörhead – to zupełne zaprzeczenie mitu młodzieńczej przyjaźni i lojalności, w co tak chętnie chcieliby wierzyć fani.
Jeszcze w tym samym roku po znakomitym pierwszym tomie trylogii Virginie Despentes o Vernonie Subutexie pojawił się oczekiwany tom drugi. I okazało się, że nie zawsze jest sens dawać bohaterowi drugie życie.
Świetna praca pod względem artystycznym i niebanalna, jeśli chodzi o stronę techniczną.
Marek Krajewski wraca do Breslau i do swego ulubionego bohatera Eberharda Mocka.
To literatura piękna sensu stricto! Jest intryga, miłość i zdrada.
Choć w literaturze dobry warsztat pozwala na wszystko, to nie zawsze warto.
Literackie śledztwo Cílka czyta się po trosze jak kryminał, po trosze zaś jak kapitalną literaturę psychologiczną.
Kontemplacja zwyczajności co raz ociera się o banał.
Autorka bogato kreśląc tło społeczno-kulturowe czterech dekad Nowego Jorku, demaskuje jego pozorne zaangażowanie.
Zachwycająca jest lekkość, z jaką Graham rysuje tło społeczne, dzięki któremu „wyśnione” propozycje urbanistyczne w uzasadniony sposób zaistniały nie tylko na papierze.
Powieść pokazuje przyczyny nienawiści, która może wybuchnąć w każdej chwili.
Po serii transmisji z igrzysk w Rio warto sportowe emocje zrównoważyć solidną intelektualną inspiracją.
Zachęcamy do lektury: to bez wątpienia jedna z najlepszych książek w naszej wakacyjnej kolekcji.
W zbiorze „Woody Allen. Wywiady” znalazły się rozmowy przeprowadzane z mistrzem z Manhattanu zwykle z okazji premiery nowych filmów – poczynając od „Bierz forsę i w nogi”, po „Blue Jasmine”.
Opowiadania Csátha zawdzięczają swoją siłę jego naukowym fascynacjom.
Niewidzialny człowiek z Salem”, który jest długim monologiem wewnętrznym Junkera, to lektura nie tylko wakacyjna i nie tylko dla amatorów kryminałów.
Żeby napisać biografię Dahla, nie można było dać się zwieść wyczerpującej wizji świata kreowanej przez mistrza fikcji. Donald Sturrock robi to z niezwykłym wyczuciem.
Wymagającej momentami lekturze towarzyszą wnioski praktyczne: autora dręczy obsesja powtórki nazizmu w innych szatach dziś lub jutro.
Hedström postanowiła napisać kryminał, który będzie jednocześnie moralitetem pokazującym, iż przez minione wieki natura człowieka zmieniła się w niewielkim stopniu.