Recenzja książki: Bea Uusma, „Ekspedycja. Historia mojej miłości”
Ta bogata w obrazki i zdjęcia książka to przywołanie trudu trzech mężczyzn w skrajnie nieprzyjaznych warunkach.
Ta bogata w obrazki i zdjęcia książka to przywołanie trudu trzech mężczyzn w skrajnie nieprzyjaznych warunkach.
Kampuczę stworzyli, zepchnęli w mroki, a teraz rekonstruują pisarze.
W tym świecie już dawno zwyciężyła wersja zamachu smoleńskiego, a widmo wojny sprawiło, że ludzie wrócili do wiary.
Można się tylko cieszyć, że sztuka opowiadania powraca u nas do łask.
Czytana zdanie po zdaniu książka ta jest rodzajem medytacji o piekle świata, karkołomną próbą ujęcia całości w niewielkiej ilości słów.
Świetna powieść, pisana mocnym, pełnym pasji językiem, z pełnokrwistymi bohaterami i przewrotnym nawiązaniem do „Mistrza i Małgorzaty” w genderowej odsłonie.
W książce wszystkie poziomy narracji splatają się, tworząc osobliwy węzeł środkowoeuropejskiego losu, w którym to, co intymne i prywatne, łączy się z tym, co polityczne.
Historia o pilnym strzeżeniu własnych sekretów, których Prus nie lubił wyznawać w listach ani w rozmowach z przyjaciółmi.
Świat wczesnego PRL bez wątpienia musiał być dla Foucault egzotyczny, groźny, ale i fascynujący.
Autoru zwizualizował nasze lęki, a politykom zdarł maski.
Tropienie utopijnych idei – z Międzymorzem na czele – jest dla Szczerka nie lada frajdą.
Książka Wichy, wychodzi od konkretów i przedmiotów, żeby mówić prosto w oczy o tym, co ważne.
Zbiór esejów, retrospektywna, osobista podróż ku źródłom fascynacji Nepalem.
Mało kto potrafi tak wprowadzać czytelnika w ciemność.
Pozbawiona cech reporterskich opowieść mknie wartko.
Zadowoleni i skupieni na higienie mieszkańcy zamożnej Europy nie wiedzą, co zrobić z zagrożeniem terroryzmem. I o tym jest ta książka.
Zamysł tej prozy jest niespecjalnie odkrywczy i naiwny.
Bardzo bogata, dojmująca powieść, o rodzinie i jej rozpadzie.
Wojtaszczyk przenosi nas do Polski roku 1945, zaraz po wojnie, gdy Polakom nagle zabrakło dotychczasowych wrogów – Niemców – znaleźli więc sobie nowych.
Autor w swoim 20. już tomie przemierza swoją opublikowaną wcześniej twórczość, by poprzez nią doprowadzić czytelnika do nowego utworu „Trawers”.